Beck Hansen (lepiej znany jako po prostu Beck) (urodzony jako Bek David Campbell, 8 lipca 1970 w Los Angeles, Kalifornia) to amerykański piosenkarz, muzyk i multiinstrumentalista. Znany jest z folkowej muzyki rockowej, niezwykłych tekstów i postmodernistycznych aranżacji, co uczyniło go jednym z najwybitniejszych przedstawicieli alternatywnego rocka lat 90.

Ogromną popularność przyniósł mu przebój "Loser" z 1994 roku, który stał się hymnem ówczesnej kultury „slackerów” i otworzył mu drogę do międzynarodowej kariery. Beck słynie z eklektycznego łączenia gatunków — w jego twórczości pojawiają się wpływy folku, elektroniki, muzyki indie, techno, rocka i muzyki alternatywnej, a także hip-hopu, country i psychedelii.

Wczesne życie

Beck urodził się i wychował w artystycznym środowisku Los Angeles. Jego matka, Bibbe Hansen, była związana z awangardą i środowiskiem Andy’ego Warhola, a ojciec, David Campbell, to znany aranżer i muzyk studyjny. Już we wczesnych latach interesował się muzyką i eksperymentował z nagrywaniem dźwięków, co zaowocowało jego wczesnymi, lo-fi nagraniami oraz charakterystycznym podejściem do komponowania i produkcji.

Kariera muzyczna

Beck rozpoczął działalność na początku lat 90., zdobywając rozgłos dzięki mieszance gitarowego grania, sampli i ironicznych, skłaniających do interpretacji tekstów. Przełomem był album Mellow Gold (1994) z singlem "Loser". Kolejne wydawnictwa potwierdziły jego pozycję jako innowatora: płyta Odelay (1996), współprodukowana m.in. z Dust Brothers, przyniosła kolejne przeboje i uznanie krytyków.

W kolejnych latach Beck nieustannie eksperymentował: wydał albumy utrzymane w różnych stylistykach — od eklektycznego, taneczno-funkowego Midnite Vultures, przez melancholijny, akustyczny Sea Change, aż po bardziej elektroniczne i pełne aranżacji projekty, takie jak Guero czy The Information. Współpracował z różnymi producentami i muzykami, współtworzył aranżacje orkiestrowe i samodzielnie realizował wiele instrumentów na swoich nagraniach.

Styl i wpływy

Charakterystycznym elementem twórczości Becka jest kolażowy sposób tworzenia utworów: łączenie żywych instrumentów z samplami, warstwowe aranżacje oraz teksty pełne ironii, kulturowych odwołań i obrazów poetyckich. Jego inspiracje sięgają folku, hip-hopu, rocka alternatywnego, funku, elektroniki i muzyki lat 60. oraz 70., co czyni jego dorobek trudnym do jednoznacznego zaszufladkowania.

Dyskografia i nagrody

Beck ma na koncie kilkanaście studyjnych albumów, z których wiele zdobyło uznanie zarówno publiczności, jak i krytyki. W ciągu kariery był wielokrotnie nominowany do nagród, w tym do nagród Grammy — jest też laureatem kilku statuetek, m.in. za album Morning Phase, który przyniósł mu jedne z najważniejszych wyróżnień.

  • Mellow Gold (1994) — przełomowy krążek z singlem "Loser"
  • Odelay (1996) — jeden z najbardziej znanych albumów, współpraca z Dust Brothers
  • Sea Change (2002) — intymny, akustyczny album o melancholijnym charakterze
  • Morning Phase (2014) — album uhonorowany nagrodami Grammy
  • Colors (2017), Hyperspace (2019) i inne — dalsze etapy eksperymentów stylistycznych

Instrumentarium i występy

Jako multiinstrumentalista Beck gra m.in. na gitarze, basie, instrumentach klawiszowych, harmonijce i perkusji. Na koncertach często odtwarza swoje bogate aranżacje w zmiennych składach zespołowych, łącząc elementy improwizacji z wiernym odtworzeniem studyjnych brzmień. Jego występy charakteryzują się żywiołowością oraz różnorodnością repertuaru.

Życie prywatne

Hansen poślubił aktorkę Marissę Ribisi w 2004 roku. Para ma dwoje dzieci: syna Cosimo Henri i córkę Tuesday. Mimo rozgłosu Beck w wielu wywiadach podkreślał, że stara się zachować równowagę między życiem rodzinnym a aktywnością artystyczną.

Beck pozostaje jedną z najbardziej wpływowych i nieprzewidywalnych postaci współczesnej muzyki popularnej — artystą, który nie boi się zmiany kierunków i poszukiwania nowych brzmień, a jego dyskografia jest świadectwem nieustannej ewolucji i twórczej odwagi.