Sezon cyklonów 2019 na Północnym Oceanie Indyjskim był rocznym cyklem formowania się cyklonów tropikalnych. Sezon cyklonów na północnym Oceanie Indyjskim nie ma oficjalnych granic, ale cyklony mają tendencję do tworzenia się między kwietniem a grudniem, z dwoma szczytami aktywności w maju i listopadzie. Daty te umownie wyznaczają okres każdego roku, kiedy w północnej części Oceanu Indyjskiego tworzy się najwięcej cyklonów tropikalnych. Pierwszy nazwany w tym sezonie sztorm, Pabuk, pojawił się w basenie 4 stycznia, stając się najwcześniejszą zarejestrowaną burzą cyklonalną w północnej części Oceanu Indyjskiego.

Przebieg sezonu — podsumowanie

Do tej pory sezon obejmuje łącznie 3 depresje, 3 głębokie depresje, 3 burze cyklonalne oraz 2 bardzo silne burze cyklonalne. Liczby te odnoszą się do klasyfikacji stosowanej przez Regionalne Centrum Meteorologiczne (RSMC) w New Delhi (India Meteorological Department, IMD), które monitoruje aktywność w basenie Północnego Oceanu Indyjskiego (obejmując Zatokę Bengalską i Morze Arabskie).

Klasyfikacja i monitoring

IMD stosuje system kategorii oparty na 3‑minutowych wartościach prędkości wiatru. W uproszczeniu główne kategorie to:

  • Depresja: ok. 31–49 km/h (17–27 węzłów)
  • Głęboka depresja: ok. 50–61 km/h (28–33 węzły)
  • Burza cyklonalna: ok. 62–88 km/h (34–47 węzłów)
  • Bardzo silna burza cyklonalna: ok. 118–166 km/h (64–89 węzłów)

IMD pełni rolę RSMC i oficjalnie nadaje nazwy cyklonom w tym basenie na podstawie listy ustalonej przez kraje członkowskie. Dodatkowe analizy i prognozy, zwłaszcza dla celów operacyjnych, dostarcza również Joint Typhoon Warning Center (JTWC).

Sezonowość i przyczyny przestrzenne

Aktywność cyklonów w regionie jest najsilniejsza dwukrotnie: przed i po monsunie. W maju oraz w listopadzie warunki sprzyjające tworzeniu się cyklonów (wysokie temperatury powierzchniowe morza, niskie ścinanie wiatru i sprzyjające wychylenia konwekcyjne) występują najczęściej. Pojedyncze układy, jak Pabuk, mogą formować się poza typowym oknem sezonowym wskutek lokalnych anomalii atmosferycznych i morskich.

Wpływ i konsekwencje

Skutki poszczególnych systemów były zróżnicowane — od silnych opadów i lokalnych powodzi po rozległe uszkodzenia infrastruktury i straty materialne tam, gdzie sztormy dotarły do obszarów przybrzeżnych. Dokładna ocena liczby ofiar i strat finansowych zależy od poszczególnych systemów i regionów; zespoły ratunkowe i agencje krajowe prowadzą lokalne raporty i bilanse po każdym znaczącym przejściu cyklonu.

Podsumowanie

Sezon 2019 na Północnym Oceanie Indyjskim wyróżnił się m.in. wczesnym początkiem (Pabuk 4 stycznia) oraz szeregiem systemów o różnym nasileniu. Monitorowanie i szybkie ostrzeganie prowadzone przez IMD i inne służby pozostają kluczowe dla ograniczania skutków naturalnych zagrożeń. Statystyki sezonu (3 depresje, 3 głębokie depresje, 3 burze cyklonalne, 2 bardzo silne burze cyklonalne) dają wgląd w ogólną aktywność, niemniej szczegółowe analizy każdego układu są niezbędne do pełnej oceny ryzyka i strat.