Sezon huraganów na Atlantyku w 2018 r. był sezonem bliskim statystycznej normie pod względem liczby nazwanych sztormów, ale ponadprzeciętnym jeśli chodzi o wartość ACE (Accumulated Cyclone Energy), wskaźnik sumarycznej energii cyklonów tropikalnych w ciągu ich życia. W basenie Atlantyku powstało wówczas 15 sztormów nazwanych, w tym 8 huraganów i 2 huragany główne (kategoria 3 lub wyżej). Sezon huraganowy na Atlantyku tradycyjnie rozpoczyna się 1 czerwca i kończy 30 listopada, choć burze mogą tworzyć się poza tymi datami.

Przegląd sezonu

Pierwszym układem sezonu była subtropikalna burza Alberto, która powstała już 25 maja — przed oficjalnym początkiem sezonu. Był to czwarty z rzędu sezon, w którym pojawiły się burze przed 1 czerwca. Sezon charakteryzował się również bogatszą niż zwykle aktywnością energetyczną (wyższe ACE), mimo że całkowita liczba nazwanych systemów była zbliżona do średniej.

Statystyka i cechy szczególne

  • Liczba nazwanych sztormów: 15
  • Huragany: 8
  • Huragany główne (kat. 3+): 2
  • ACE: powyżej średniej dla sezonu
  • Po raz pierwszy w tym sezonie aż siedem systemów przynajmniej częściowo miało charakter podzwrotnikowy: Alberto, Beryl, Debby, Ernesto, Joyce, Leslie i Oscar.
  • Choć oficjalny sezon trwa do 30 listopada, ostatnim huraganem, który wystąpił w 2018 roku był Oscar, który zakończył aktywność 31 października.

Największe i najbardziej znaczące burze

  • Alberto – subtropikalna burza utworzona 25 maja; pierwszy system sezonu i przykład tworzenia się sztormów przed oficjalnym początkiem sezonu.
  • Beryl – pierwszy huragan sezonu, który uformował się na początku lipca.
  • Florencja – stała się pierwszym dużym (kategorii 3+) huraganem sezonu 5 września; jej landfall i powolne przesuwanie się przyczyniły się do intensywnych opadów i poważnych powodzi, zwłaszcza w stanach Karolina Północna i Południowa.
  • Michael – przekształcił się w drugi duży huragan tego sezonu 9 października, a następnego dnia osiągnął ogromną intensywność, stając się jednym z najsilniejszych huraganów, jakie uderzyły w ląd w Stanach Zjednoczonych. W momencie uderzenia Michael znalazł się wśród najbardziej intensywnych burz w historii USA pod względem wartości ciśnienia, za huraganem Labor Day z 1935 roku i huraganem Camille z 1969 roku. Michael osiągnął kategorię 5 podczas swojego rozwoju, co sprawiło, że 2018 był trzecim z rzędu sezonem z co najmniej jednym huraganem kategorii 5 (Mateusz w 2016; Irma i Maria w 2017).
  • Oscar – ostatni huragan sezonu, który zakończył aktywność 31 października.

Uwagi końcowe

Sezon huraganów 2018 pokazał, że nawet sezon o umiarkowanej liczbie nazwanych sztormów może być wyjątkowy pod względem energii i wpływu na obszary lądowe. Kilka układów przeszło przez fazy podzwrotnikowe, co wskazuje na różnorodność procesów generujących sztormy na Atlantyku. Najsilniejsze systemy (zwłaszcza Florence i Michael) miały znaczące skutki dla ludności i infrastruktury na obszarach, przez które przechodziły, podkreślając ciągłą potrzebę przygotowania i monitorowania zagrożeń tropikalnych.