Sezon 2012–13 Chicago Blackhawks: Skrócony sezon i piąty Puchar Stanleya

Chicago Blackhawks 2012–13: skrócony sezon NHL, triumf w play-offach i piąty Puchar Stanleya — zwycięstwo nad Bostonem, MVP Patrick Kane i niezapomniana historia klubu.

Sezon 2012-13 Chicago Blackhawks był 87. sezonem drużyny w National Hockey League (NHL). Sezon został skrócony do 48 meczów zamiast zwyczajowych 82 meczów z powodu lokautu w NHL w sezonie 2012-13. Drużyna zdobyła mistrzostwo Konferencji Zachodniej. W finale Pucharu Stanleya 2013 pokonali Boston Bruins 4 do 2 i zdobyli swój piąty Puchar Stanleya w historii klubu. Patrick Kane zdobył nagrodę Conn Smythe Trophy za bycie najbardziej wartościowym graczem w playoffach.

Sezon 2012–13 został znacząco zredukowany przez lokaut, który opóźnił start rozgrywek do stycznia 2013. Mimo krótszej kampanii Blackhawks zaprezentowali doskonałą formę w sezonie zasadniczym, kończąc go z bilansem 36–7–5, co pozwoliło im zająć pierwsze miejsce w Konferencji Zachodniej i w dywizji Central. Zespół prowadził trener Joel Quenneville, a rolę kapitana pełnił Jonathan Toews. Za pracę na stanowisku dyrektora generalnego odpowiadał Stan Bowman. Mecze domowe drużyna rozgrywała na United Center.

Skład Blackhawks opierał się na młodym, lecz doświadczonym rdzeniu: napastnicy Patrick Kane, Jonathan Toews, Patrick Sharp i Marian Hossa, oraz mocna linia obrony z takimi zawodnikami jak Duncan Keith i Brent Seabrook. Bramkarzem numer jeden był Corey Crawford, który odegrał istotną rolę w postseason, dostarczając stabilności w bramce.

W fazie play-off Chicago przeszło drogę do Pucharu Stanleya pokonując kolejno:

• 1. rundę: Minnesota Wild — 4–0
• 2. rundę: Detroit Red Wings — 4–1
• Finały Konferencji Zachodniej: Los Angeles Kings — 4–1
• Finał Pucharu Stanleya: Boston Bruins — 4–2

W playoffach kluczową postacią był Patrick Kane, którego wyróżniono Conn Smythe Trophy za wkład w sukces drużyny. Kane wyróżniał się skutecznością i kreatywnością w ataku, ale zwycięstwo było efektem pracy całego zespołu — solidnej obrony, dobrej gry bramkarza i efektywnej gry specjalnej. Dla trenera Quenneville'a był to drugi tytuł Pucharu Stanleya z Blackhawks (po 2010), a dla klubu piąty w całej historii organizacji.

Triumf w 2013 roku potwierdził, że przebudowa i inwestycja w młodych liderów klubu przyniosły długofalowy efekt. Sukces ten zapisał się w historii organizacji jako kluczowy moment ery nowoczesnych Blackhawks — drużyny, która w krótkim czasie stała się jednym z dominujących zespołów NHL.

Pytania i odpowiedzi

P: Który to był sezon 2012-13 Chicago Blackhawks?

P: Ile spotkań rozegrano w tym sezonie?

P: Kogo pokonali Blackhawks, aby zdobyć swój piąty Puchar Stanleya w historii?

P: Kto zdobył Conn Smythe Trophy jako najbardziej wartościowy zawodnik playoffów?

P: Jakie mistrzostwo konferencji zdobyli w tym sezonie?

P: Ile razy zdobyli Puchar Stanleya od czasu wstąpienia do NHL?

Szukaj według litery