Sezon NHL 1917/18 — pierwszy sezon ligi, zwycięzcy i Puchar Stanleya
Sezon NHL 1917/18 — pierwszy sezon ligi: Montreal, Toronto, dramatyczne playoffy i triumf Toronto w Pucharze Stanleya.
Sezon 1917-18 NHL był pierwszym sezonem National Hockey League (NHL). Liga powstała pod koniec 1917 roku, po rozwiązaniu działalności niektórych struktur w poprzedniej organizacji hokejowej i konflikcie właścicieli klubów, co doprowadziło do utworzenia nowej, narodowej ligi profesjonalnej. Sezon odbywał się w trudnym historycznie okresie — w czasie I wojny światowej — co miało wpływ na dostępność zawodników i organizację rozgrywek.
Format i przebieg sezonu
Sezon został podzielony na dwie połowy: pierwsza część trwała od 19 grudnia do 4 lutego, a druga od 6 lutego do 6 marca. System podziału sezonu na połowy oznaczał, że zwycięzcy każdej części mierzyli się w serii playoff o tytuł mistrza ligi. Początkowo w lidze uczestniczyły cztery drużyny; po wycofaniu jednego z zespołów rozgrywki kontynuowano z mniejszą liczbą uczestników.
Drużyny i ważne wydarzenia
Montreal Canadiens wygrali pierwszą połowę sezonu, a Toronto (znany w sezonie 1917–18 jako Toronto Arenas) triumfował w drugiej części. MontrealWanderers wycofali się na początku stycznia 1918 roku po pożarze ich lodowiska, Westmount Arena, co uniemożliwiło dalsze rozgrywanie meczów przez ten klub. Po wycofaniu Wanderersów rozgrywki dokończono w gronie pozostałych zespołów.
Playoff NHL i Puchar Stanleya
Zwycięzca pierwszej i drugiej połowy sezonu spotkali się w playoffach o mistrzostwo NHL. Toronto wygrało playoff NHL, zdobywając prawo do gry o Puchar Stanleya. W finale Pucharu Stanleya Toronto zmierzyło się z Vancouver Millionaires z Pacific Coast Hockey Association (PCHA). Seria finałowa rozgrywana była w systemie best-of-five i zakończyła się zwycięstwem Toronto trzy mecze do dwóch. Dzięki temu Toronto zostało pierwszą drużyną reprezentującą NHL, która zdobyła Puchar Stanleya.
Znaczenie historyczne
Sezon 1917/18 jest szczególnie istotny, ponieważ zapoczątkował historię NHL, ligi która z czasem stała się najwyższą klasą rozgrywkową hokeja na lodzie na świecie. Mimo krótkiego i niestabilnego początku (pożar, wycofanie drużyny, wpływ wojny), sezon pokazał możliwość zorganizowania profesjonalnej ligi i ustalił schemat rozgrywek, który ewoluował w kolejnych latach.
Ciekawostki
- Westmount Arena, którego spalenie zmusiło MontrealWanderers do wycofania się, było jednym z ważniejszych ośrodków hokejowych w Montrealu tamtego okresu.
- Triumf Toronto w Pucharze Stanleya w 1918 roku oznacza początek wieloletniej tradycji NHL w rywalizacji o to trofeum.
- Podział sezonu na dwie części i system playoff między ich zwycięzcami był rozwiązaniem stosowanym w pierwszych latach działalności ligi.
Działalność ligowa
10 listopada 1917 r. doroczne spotkanie NHA odbyło się pod przewodnictwem Franka Caldera, który był sekretarzem NHA. NHA głosował do zaprzestania działalności.
17 listopada 1917 roku ogłoszono, że drużyna Quebec Bulldogs nie będzie grała w następnym sezonie, ale sezon NHA będzie kontynuowany.
26 listopada 1917 roku przedstawiciele klubów NHA spotkali się w hotelu Windsor w Montrealu. Podjęto decyzję o utworzeniu nowej ligi, którą nazwano National Hockey League.
Podjęli również decyzję w sprawie kilku rzeczy dla NHL:
- Statut i zasady byłyby takie same jak w przypadku NHA;
- Frank Calder został wybrany na prezydenta i sekretarza;
- M. J. Quinn z Quebecu został mianowany honorowym prezydentem;
- drużynami w NHL byłyby Ottawa Senators, Montreal Canadiens i Montreal Wanderers;
- zawodnicy Quebec Bulldogs zostali wysłani do innych drużyn.
Drużyna z Toronto miała być kontrolowana przez wihle przez Arena Gardens, podczas gdy problem kto jest właścicielem drużyny z Toronto został rozwiązany. We franczyzie znaleźli się gracze z Toronto Blueshirts, w tym ci, którzy zostali wysłani do innych drużyn NHA na drugą połowę sezonu 1916-17 NHA. Choć Eddie Livingstone, który był właścicielem drużyny z Toronto, zgodził się na to, właściciele NHL nie chcieli dzielić się z nim żadnymi pieniędzmi. Livingstone pozwałby o dochody drużyny z Toronto w 1918 roku. George Kennedy, właściciel Canadiens, powiedziałby później:
"Toronto gracze należą jako ciało do National Hockey League, bo były one tylko wypożyczone do Toronto Arena Company, choć Livingstone starał się, aby Arena Company uwierzyć, że kontrolowane tych graczy"
Drużyna z Toronto grała bez pseudonimu przez cały sezon. Później nazwano ich "Toronto Arenas".
NHL nie miała być stałą ligą. Miała istnieć tylko do czasu, gdy NHA mogła naprawić problem drużyn w NHA. NHA był zaangażowany w sprawę sądową przeciwko 228th Batalion, który miał zespół w NHA rok wcześniej, i nie mógł lub nie złożyłby, dopóki to się nie skończy.
Najważniejsze zmiany zasad pomiędzy NHA i NHL
Puchar O'Briena został przekazany nowej NHL z NHA i stał się trofeum mistrzowskim ligi. Był on przyznawany zwycięzcy rozgrywek NHL, który następnie grał o Puchar Stanleya w serii przeciwko innym ligom.
9 stycznia 1918 roku liga podjęła decyzję o zezwoleniu bramkarzom na upadek na taflę lodu w celu wykonania rzutu karnego. Była to pierwsza wprowadzona i zmieniona zmiana zasad w National Hockey League. Stało się to w odpowiedzi na Clinta Benedicta z Ottawy, który upadł na lód, by zatrzymać krążek, mimo że było to niezgodne z przepisami.
Sezon regularny
Nowa liga miała problemy z pozyskaniem graczy, ponieważ w tamtym czasie istniały inne ligi, w tym Pacific Coast Hockey Association. Trudności sprawiało także to, że wielu ludzi brało udział w I wojnie światowej, więc nie mogli grać w hokeja.
Wanderers byli w tarapatach od początku sezonu. Wygrali swój pierwszy mecz u siebie, ale obejrzało go tylko 700 osób. Następnie Wanderers przegrali trzy kolejne mecze i właściciel Lichtenhein zagroził, że wycofa się z ligi, chyba że uda mu się pozyskać innych graczy. Mimo, że w drafcie mogli pozyskać Joe Malone'a, który prowadził w NHL w punktacji, zwrócili się do PCHA i podpisali kontrakt z bramkarzem Hapem Holmesem. Mogli również podpisać kontrakty z takimi graczami jak Frank Foyston, Jack Walker i inni, jeśli tylko udało im się przekonać graczy do zgody. Wanderers wypożyczyli Holmesa do Seattle Metropolitans z PCHA, ale ostatecznie wrócił on do NHL, kiedy Seattle wypożyczyło go do Toronto.
Zaplanowano spotkanie ligowe, by poradzić sobie z Wanderers, ale 2 stycznia 1918 roku zostało ono naprawione, gdy spłonęła Montreal Arena, pozostawiając Canadiens i Wanderers bez miejsca do gry. Canadiens przenieśli się do Jubilee Rink z 3,250 miejscami. W Hamilton arena powiedziała, że Wanderers będą mogli tam grać, ale zamiast tego Lichtenhein zamknął drużynę 4 stycznia, po tym jak inne kluby odmówiły mu dalszych graczy. Pozostałe trzy zespoły dokończyłyby sezon.
Ostatnim graczem z tego sezonu, który zagrał był Reg Noble, który odszedł na emeryturę po playoffach Pucharu Stanleya w 1933 roku.
Ważne wydarzenia
W pierwszym meczu sezonu Toronto zmierzyło się z Wanderers. Dave Ritchie z Montrealu strzelił pierwszą bramkę w historii NHL, a Harry Hyland miał cztery gole w zwycięstwie Wanderers 10-9, które było ich jedynym w NHL. Mecz otwarcia został rozegrany przed 700 osobami.
28 stycznia, kiedy Canadiens odwiedzili Toronto, gracze Alf Skinner i Joe Hall zaczęli wymachiwać na siebie kijami. Obaj zawodnicy otrzymali kary meczowe, 15 dolarów grzywny i zostali aresztowani przez torontońską policję za zakłócanie porządku publicznego, za co otrzymali wyroki w zawieszeniu.
Sytuacja końcowa
Wanderers nie rozegrali zaplanowanych meczów z Canadiens (2 stycznia 1918) i Toronto (5 stycznia 1918), kiedy ich arena spłonęła. Zostały one zaliczone jako straty w klasyfikacji, mimo że mecze nie zostały rozegrane.
"Liga nie przyjęła rezygnacji Wanderers od razu, decydując się poczekać i zobaczyć, czy drużyna pojawi się na zaplanowanym meczu w Toronto w sobotę 5 stycznia. ... Termin jednak upłynął, a niegdyś potężna drużyna, która znana była jako Little Men of Iron, została wyrzucona na śmietnik historii hokeja. Zaplanowane mecze Wanderersów z 2 i 5 stycznia zostały oficjalnie zapisane w tabelach jako zwycięstwa ich przeciwników, Canadiens i Torontos." - Holzman.
Wyniki
Pierwsza połowa
| Miesiąc | Dzień | Odwiedzający | Wynik | Strona główna | Wynik |
| Dec. | 19 | Ottawa | 4 | Canadiens | 7 |
| 19 | Toronto | 9 | Wanderers | 10 | |
| 21 | Ottawa | 4 | Toronto | 11 | |
| 21 | Canadiens | 11 | Wanderers | 2 | |
| 26 | Ottawa | 6 | Wanderers | 3 | |
| 26 | Canadiens | 5 | Toronto | 7 | |
| 29 | Wanderers | 2 | Ottawa | 9 | |
| 29 | Toronto | 2 | Canadiens | 9 | |
| Jan. | 2 | Toronto | 6 | Ottawa | 5 |
| 2† | Wanderers | - | Canadiens | - | |
| 5 | Ottawa | 5 | Canadiens | 6 (27' OT) | |
| 5† | Wanderers | - | Toronto | - | |
| 9 | Canadiens | 4 | Toronto | 6 | |
| 12 | Ottawa | 4 | Canadiens | 9 | |
| 14 | Toronto | 6 | Ottawa | 9 | |
| 16 | Ottawa | 4 | Toronto | 5 | |
| 19 | Toronto | 1 | Canadiens | 5 | |
| 21 | Canadiens | 5 | Ottawa | 3 | |
| 23 | Ottawa | 4 | Canadiens | 3 | |
| 26 | Toronto | 3 | Ottawa | 6 | |
| 28 | Canadiens | 1 | Toronto | 5 | |
| 30 | Canadiens | 5 | Ottawa | 2 | |
| Luty. | 2 | Toronto | 2 | Canadiens | 11 |
| 4 | Ottawa | 2 | Toronto | 8 |
† Montreal Arena spłonęła i Wanderers się wycofują. Dwa mecze Wanderers liczą się jako zwycięstwa dla Canadiens i Toronto.
Druga połowa
| Miesiąc | Dzień | Odwiedzający | Wynik | Strona główna | Wynik |
| Luty. | 6 | Canadiens | 3 | Ottawa | 6 |
| 9 | Toronto | 7 | Canadiens | 3 | |
| 11 | Ottawa | 1 | Toronto | 3 | |
| 13 | Toronto | 6 | Ottawa | 1 | |
| 16 | Ottawa | 4 | Canadiens | 10 | |
| 18 | Canadiens | 9 | Toronto | 0 | |
| 20 | Toronto | 4 | Canadiens | 5 | |
| 23 | Ottawa | 3 | Toronto | 9 | |
| 25 | Canadiens | 0 | Ottawa | 8 | |
| 27 | Ottawa | 3 | Canadiens | 1 (w Quebec) | |
| Mar. | 2 | Canadiens | 3 | Toronto | 5 |
| 6 | Toronto | 3 | Ottawa | 9 |
Liderzy punktacji
GP = rozegrane mecze, G = bramki, A = asysty, Pts = punkty, PIM = kary w minutach
| Gracz | Zespół | GP | G | A | Pts | PIM |
| Joe Malone | Montreal Canadiens | 20 | 44 | 4 | 48 | 30 |
| Cy Denneny | Ottawa Senators | 20 | 36 | 10 | 46 | 80 |
| Toronto | 20 | 30 | 10 | 40 | 35 | |
| Newsy Lalonde | Montreal Canadiens | 14 | 23 | 7 | 30 | 51 |
| Corbett Denneny | Toronto | 21 | 20 | 9 | 29 | 14 |
| Toronto | 21 | 17 | 10 | 27 | 28 | |
| Didier Pitre | Montreal Canadiens | 20 | 17 | 6 | 23 | 29 |
| Eddie Gerard | Ottawa Senators | 20 | 13 | 7 | 20 | 26 |
| Jack Darragh | Ottawa Senators | 18 | 14 | 5 | 19 | 26 |
| Frank Nighbor | Ottawa Senators | 10 | 11 | 8 | 19 | 6 |
Czołowi bramkarze
| Nazwa | Klub | GP | GA | SO | Avg. |
| Canadiens | 21 | 84 | 1 | 4.0 | |
| Harry Holmes | Toronto | 16 | 76 | 4.8 | |
| Clint Benedict | Ottawa | 22 | 114 | 1 | 5.2 |
| A. Brooks | Toronto | 3 | 18 | 6.0 | |
| Sam Hebert | Toronto/Ottawa | 2 | 15 | 7.5 |
Ruiny Areny Montreal
Nowi gracze
Poniżej znajduje się lista zawodników, którzy rozegrali swój pierwszy mecz w NHL w sezonie 1917-18 (lista zawiera ich pierwszą drużynę, nie wliczając zawodników, którzy wcześniej grali w NHA):
- Jack Adams, Toronto
Ostatnie gry
Poniżej znajduje się lista zawodników, którzy rozegrali swój ostatni mecz w NHL w sezonie 1917-18 (lista wraz z ich ostatnią drużyną):
- Jack Laviolette, Montreal Canadiens
- Art Ross, Montreal Wanderers
- Harry Hyland, Ottawa Senators
Pytania i odpowiedzi
P: Jaki był pierwszy sezon NHL?
A: Sezon 1917-18 NHL był pierwszym sezonem National Hockey League (NHL).
P: Jak długo trwał ten sezon?
A: Ten sezon trwał od 19 grudnia do 6 marca, podzielony na dwie połowy.
P: Kto wygrał pierwszą połowę tego sezonu NHL?
A: Pierwszą połowę wygrali Montreal Canadiens.
P: Kto wygrał drugą połowę tego sezonu NHL?
A: Drugą połowę wygrało Toronto.
P: Co się stało z Montreal Wanderers w tym sezonie?
O: Montreal Wanderers wycofali się na początku stycznia 1918 r. po tym, jak ich lodowisko, Westmount Arena, spłonęło.
P: Kto w tym roku wygrał rozgrywki NHL?
A: Toronto wygrało rozgrywki NHL.
P: Jak Toronto zdobyło Puchar Stanleya w tym roku?
O: Toronto zdobyło Puchar Stanleya, pokonując PCHA's Vancouver Millionaires trzy mecze do dwóch w serii best-of-five.
Przeszukaj encyklopedię