W typografii, krój pisma to rodzina czcionek. Każdy glif w danym kroju pisma ma pewne wspólne cechy konstrukcyjne. Kroje pisma mają nazwy, takie jak Times New Roman, Garamond, Baskerville.
Każda czcionka kroju pisma ma określone szczegóły (takie jak rozmiar i waga) i jest używana w określony sposób. Powodem posiadania różnych czcionek jest umożliwienie projektantowi lub drukarzowi wyboru, który odpowiada różnym potrzebom. Najbardziej podstawową ze wszystkich potrzeb jest to, aby tekst był czytelny i możliwy do odczytania.
Istnieje wiele wersji krojów pisma, które nie są objęte prawami autorskimi. "ITC Garamond" jest innym krojem pisma niż "Adobe Garamond" czy "Monotype Garamond". Wszystkie te kroje są wersjami kroju Garamond, stworzonego w XVI wieku. Istnieją tysiące różnych krojów pisma, a nowe są stale opracowywane.
Sztuka i rzemiosło projektowania krojów pisma nazywana jest projektowaniem czcionek. W typografii cyfrowej, projektanci krojów pisma są czasami nazywani również twórcami czcionek lub projektantami czcionek.
Każdy krój pisma jest zbiorem glifów, z których każdy reprezentuje pojedynczą literę, cyfrę, znak interpunkcyjny lub inny symbol. Istnieją kroje pisma dostosowane do specjalnych zastosowań, takich jak tworzenie map, astrologia i matematyka.
Bardzo powszechnie używanym krojem pisma jest Times New Roman. Jest to krój szeryfowy zamówiony przez brytyjską gazetę The Times w 1931 roku. Krój ten został później zaadaptowany do użytku w druku książek i ponownie do użytku jako krój komputerowy. Obecnie istnieje wiele różnych wersji tego kroju pisma.
