Okres Taishō (大正時代, Taishō jidai), znany również jako epoka Taishō, był japońską nazwą epoki (年号,, nengō,, lit. "nazwa roku") po Meiji i przed Shōwa. Okres ten rozpoczął się 30 lipca 1912 roku, a zakończył 25 grudnia 1926 roku. W tym czasie cesarzem był cesarz Taishō-tennō (大正天皇).
Nengō Taishō oznacza "Wielką Sprawiedliwość" lub "Wielką Prawość".
