Royal Rumble (2010) było dwudziestą trzecią doroczną profesjonalną imprezą wrestlingową z cyklu Royal Rumble, organizowaną przez World Wrestling Entertainment (WWE). Odbyło się 31 stycznia 2010 roku w Philips Arena w Atlancie w Gruzji. Zwycięzca corocznego 30-osobowego meczu Royal Rumble otrzymywał gwarantowany pojedynek na gali WrestleMania (w tym wypadku: WrestleMania XXVI) o wybrany przez siebie tytuł mistrzowski — najczęściej o Mistrzostwa WWE (marka Raw) lub o Mistrzostwo Świata wagi ciężkiej (marka SmackDown); w tamtym okresie istniało również Mistrzostwo Świata ECW (marka ECW).

Format i znaczenie

Royal Rumble to specjalny mecz eliminacyjny w formule “over-the-top-rope”: dwaj zawodnicy zaczynają walkę, a co kilkadziesiąt sekund dołącza kolejny uczestnik, aż do osiągnięcia 30 zawodników. Eliminacja następuje po wyrzuceniu przeciwnika przez linę zewnętrzną tak, że obie nogi dotkną podłogi. Zwycięzca pojedynku zyskuje prestiżowy i sportowo-narracyjny przywilej – prawo do wyboru walki mistrzowskiej na WrestleManii, co często determinuje główny wątek kolejnej dużej gali.

Przebieg i wyniki głównych starć

Na karcie imprezy znalazło się sześć pojedynków, w tym trzy walki o tytuły oraz sam mecz Royal Rumble, w którym uczestniczyli zawodnicy ze wszystkich trzech marek (Raw, SmackDown i ECW). Najważniejsze rezultaty to:

  • Mecz Royal Rumble (30 zawodników) — zwycięzcą został Edge, który jako dwudziesty dziewiąty uczestnik ostatecznie wyeliminował John Price'a (w oryginale pod tym linkiem występuje taka forma nazwiska; chodziło o Johna Cenę, który wchodził do meczu jako dziewiętnasty). Zwycięstwo dało Edge'owi prawo do wybrania walki mistrzowskiej na WrestleMania XXVI.
  • Mistrzostwa WWE (główna walka marki Raw): mistrz Sheamus vs Randy Orton — Sheamus zachował tytuł, wygrywając pojedynek przez dyskwalifikację przeciwnika.
  • Mistrzostwo Świata wagi ciężkiej (główna walka marki SmackDown): The Undertaker vs Rey Mysterio — tytuł zdobył The Undertaker.
  • Mistrzostwo ECW (główna walka marki ECW): Christian vs Ezechiel Jackson — tytuł obronił Christian.

Tło i znaczenie wyników

Royal Rumble 2010 kontynuował kilka większych wątków WWE. Rywalizacja pomiędzy Sheamusem i Randym Ortonem była częścią długoletnich sporów o mistrzostwo WWE na Raw, a wynik przez dyskwalifikację oznaczał, że feud miał kontynuację poza jedną galą. Starcie The Undertakera z Reyem Mysterio dotyczyło pasa World Heavyweight i miało duże znaczenie dla rosteru SmackDown — zwycięstwo Undertakera przywróciło mu pozycję dominującego mistrza. Christian zachowując pas ECW umocnił swoją rolę na marce ECW, podczas gdy zwycięstwo Edge'a w meczu Royal Rumble dało mu ogromny impuls narracyjny i stawiał go w centrum wydarzeń przed WrestleManią XXVI.

Skutki po gali

Wyniki Royal Rumble zwykle wpływają na układ sił przed WrestleManią — zdobywca matchu Rumble otrzymuje możliwość wyboru rywala i tytułu, co rozpoczyna serię promocji i pojedynków mających doprowadzić do finałów na największej gali roku. Dodatkowo kontrowersyjne zakończenia walk o mistrzostwa (np. dyskwalifikacja czy ingerencje osób trzecich) służą przedłużeniu rywalizacji i podtrzymaniu zainteresowania fanów w tygodniach bezpośrednio poprzedzających WrestleManię.

W artykule zachowano oryginalne odnośniki zamieszczone w tekście; tam, gdzie w źródle występowało nazwisko podanym w formie John Price'a, wyjaśniono, że odnosi się do Johna Ceny — tak jak to było powszechnie raportowane w relacjach z gali.