Bad to album Michaela Jacksona, wydany 31 sierpnia 1987 roku przez Epic Records. Płyta stała się jednym z najważniejszych wydawnictw w karierze artysty: jest jednym z 20 najlepiej sprzedających się albumów wszech czasów i dziewiątym najlepiej sprzedającym się albumem w Wielkiej Brytanii. Szacunkowa sprzedaż wynosi około 35 milionów egzemplarzy na świecie. 9 z 11 piosenek znajdujących się na wersji CD zostało wydanych jako single, 10 otrzymało teledyski, a pięć utworów osiągnęło numer jeden w amerykańskim notowaniu Billboard Hot 100 — było to najwięcej numerów jeden, jakie jeden artysta osiągnął z jednego albumu w tym czasie. Album łączy elementy R&B, popu, rocka i soulu. W produkcji uczestniczył przede wszystkim Quincy Jones, przy ścisłej współpracy Michaela Jacksona oraz inżyniera dźwięku Bruce’a Swediena.
Proces tworzenia i produkcja
Prace nad Bad trwały w latach 1986–1987 i odbywały się głównie w studiach w Los Angeles. Jackson miał ambitny plan — chciał umieścić na płycie nawet trzydzieści utworów, jednak Quincy Jones i zespół producencki dokonali selekcji i pierwotna edycja albumu została ograniczona do dziesięciu utworów; późniejsze wydania CD wzbogaciły listę o jeden dodatkowy kawałek, "Leave Me Alone". W sesjach nagraniowych brało udział wielu znanych muzyków sesyjnych, a produkcja skoncentrowana była na dopracowaniu aranżacji, warstwy rytmicznej i charakterystycznych wokali Jacksona.
Muzyka i tematyka
Na płycie obok tanecznych numerów pojawiają się utwory o bardziej refleksyjnym i społecznym charakterze. Jackson balansuje między przebojowymi, syntetycznymi brzmieniami popu a surowiejszym, rockowym akcentem w niektórych aranżacjach. Tematycznie album porusza kwestie miłości, ambicji, sławy i tożsamości oraz zawiera utwory o silnym charakterze scenicznym, zaprojektowane z myślą o widowiskowych teledyskach i choreografii.
Single i teledyski
Pięć utworów z albumu dotarło na szczyt notowania Billboard Hot 100. Do najważniejszych singli należą:
- "I Just Can't Stop Loving You"
- "Bad"
- "The Way You Make Me Feel"
- "Man in the Mirror"
- "Dirty Diana"
Wiele singli miało rozbudowane, często filmowe teledyski: klip do "Bad" wyreżyserował Martin Scorsese i przypomina krótki film fabularny, "Smooth Criminal" stał się słynny dzięki efektowi „anty‑grawitacyjnego” pochylenia, a "Leave Me Alone" miał surrealistyczny, animowany wideoklip. Teledyski odegrały kluczową rolę w promocji albumu i utrwaleniu wizerunku Jacksona jako innowatora wizualnego w muzyce pop.
Trasa koncertowa i wpływ
Album promowała trasa Bad World Tour (1987–1989), pierwsza solowa światowa trasa Jacksona, która uczyniła go jednym z najlepiej sprzedających się artystów koncertowych tamtego okresu. Trasa przyczyniła się do umocnienia jego statusu międzynarodowej gwiazdy i miała znaczący wpływ na rozwój widowisk muzycznych w skali globalnej.
Odbiór krytyczny i nagrody
Bad otrzymał mieszane, ale w większości pozytywne recenzje. Magazyn Rolling Stone umieścił album na pozycji 202 w zestawieniu 500 Greatest Albums of All Time, a Davitt Sigerson z Rolling Stone pisał, że "Bad jest lepszą płytą niż Thriller". Album zdobył dwie nagrody Grammy i był nominowany do wielu innych wyróżnień. Komercyjny sukces i popularność singli sprawiły, że płyta stała się ikoną lat 80.
Dziedzictwo
Bad bywa oceniany jako kluczowy rozdział w karierze Michaela Jacksona: utrwalał jego pozycję jako największej gwiazdy popu, pokazał jego ambicję artystyczną i umiejętność łączenia gatunków. Album nadal bywa przywoływany w zestawieniach najlepszych płyt oraz w książce 1001 Albums You Must Hear Before You Die. Jego wpływ na popkulturę, choreografię i wideo muzyczne jest widoczny do dziś.