Psychiatra Ian Stevenson z Uniwersytetu w Wirginii przeprowadzał wywiady z małymi dziećmi, które twierdziły, że pamiętają przeszłe życie. W ciągu 40 lat przeprowadził ponad 2500 wywiadów i napisał dwanaście książek, w tym "Dwadzieścia przypadków sugerujących reinkarnację".

Stevenson stwierdził, że wspomnienia z dzieciństwa, które mogą być związane z reinkarnacją, pojawiają się zwykle między trzecim a siódmym rokiem życia. Porównał te wspomnienia z relacjami osób znanych zmarłemu, próbując to zrobić zanim doszło do jakiegokolwiek kontaktu dziecka z rodziną zmarłego.

Około 35 procent dzieci badanych przez Stevensona miało znamiona lub wady wrodzone. Stevenson uważał, że istnienie znamion i deformacji u dzieci, gdy występowały one w miejscu śmiertelnych ran u zmarłych, stanowiły najlepszy dowód na reinkarnację. Jednakże Stevenson nigdy nie twierdził, że udowodnił istnienie reinkarnacji, i ostrożnie odnosił się do swoich przypadków jako "typu reinkarnacyjnego" lub "sugerujących reinkarnację".

Stevenson przeszedł na emeryturę w 2002 roku, a jego pracę przejął psychiatra Jim B. Tucker, który napisał książkę Life Before Life: A Scientific Investigationof Children's Memories of Previous Lives.