Pybba z Mercji (ok. 606) — pierwszy znany król Mercji, ojciec Pendy
Pybba z Mercji (ok. 606) — pierwszy znany król Mercji, przodek dynastii i ojciec Pendy. Poznaj życie, genealogię i wpływ na wczesnoangielską historię.
Pybba (również zapisywany jako Pibba lub Wibba) († ok. 606) był wczesnokangielskim królem Mercji. Występuje jako wspólny przodek królów Mercji w czterech zachowanych genealogiach mercjańskich, dlatego wielu historyków uważa go za pierwszego pewnie rozpoznanego w źródłach monarchę tego królestwa. Był ojcem królów Pendy i Eowy.
Informacje o Pybbie pochodzą w dużej mierze z późniejszych, fragmentarycznych źródeł: genealogii (m.in. tzw. Anglian collection), krótkich not w kronikach oraz z przekazów historycznych takich jak Historia ecclesiastica gentis Anglorum Bedy. Materiały te są retrospektywne i nie dają pełnego obrazu jego rządów, stąd daty i szczegóły życia Pybby pozostają niepewne.
Mercja w VI–VII wieku była jednym z kilku królestw anglosaskich w centralnej części Wysp Brytyjskich (tzw. Midlands). Pybba funkcjonuje w źródłach przede wszystkim jako ogniwo genealogiczne — jego potomkowie, zwłaszcza Penda, doprowadzili do ugruntowania potęgi Mercji w VII wieku. Dynastia, do której należał, często określana jest w literaturze anglosaskiej jako Iclingas (od mitycznego przodka Icela).
Za życia Pybby nie zachowały się relacje opisujące jego działania polityczne czy wojny, dlatego trudno mówić o konkretnych osiągnięciach poza rolą protoplasty dynastii. Jego syn Penda jest natomiast dobrze udokumentowany jako potężny władca i przeciwnik chrześcijańskich królów północnej Anglii; Eowa pojawia się w przekazach jako postać związana z władzami Mercji, lecz jego dokładna pozycja (współrządca, rywal czy lokalny władca) pozostaje kwestią dyskusyjną.
Data śmierci podawana jako około 606 wynika z rekonstrukcji chronologii rodowej i datowania panowania kolejnych królów; brak jest jednak współczesnych zapisków z tamtego okresu, więc wszystkie liczby należy traktować jako przybliżone. Mimo skromności źródeł Pybba ma znaczenie jako punkt wyjścia dla historii mercjańskiej monarchii — jego obecność w wielu genealogiach łączy późniejsze sukcesy dynastii z wczesnym okresem formowania się Mercji.
Anglosaska Anglia ok. 600 r.
Król Mercji
Pybba był synem Kreoda. Prawdopodobne daty jego panowania przypadają na lata ok. 593-c. 606. Henryk z Huntingdon umieścił go w tym samym okresie czasu: "Kiedy Ceolric [ Ceol ] panował nad Wessex [591-597], Aethelfrith nad Northumbrią [593-616], a Pybba nad Mercją, król Aethelberht z Kentu i Kentyjczycy zostali nawróceni na wiarę [ok. 597-c. 601]...". Przez to datuje się go od ostatniej dekady VI wieku do pierwszej dekady VII wieku. Wszyscy królowie Mercji aż do Ceolwulfa twierdzili, że są potomkami Pybby. Miał on również córkę, która poślubiła (jako jego pierwsza żona) Cenwalha z Wessex. Pybba albo zmarł, albo został obalony w ok. 606 r.
Przeszukaj encyklopedię