W ekonomii wydajność produkcyjna to sytuacja, w której gospodarka nie jest w stanie wyprodukować więcej jednego dobra bez zmniejszenia produkcji innego dobra. Ponieważ zasoby są ograniczone, nie jest możliwe wyprodukowanie większej ilości jednostek danego dobra bez odebrania zasobów wykorzystywanych do produkcji innego dobra. Pojęcie efektywności produkcji można przedstawić na krzywej możliwości produkcji (PPF), gdzie wszystkie punkty na krzywej są produktywnie efektywne.
Wydajność produkcyjna odnosi się do maksymalnej ilości produkcji, jaką gospodarka może wytworzyć w danym momencie. Jeśli jednak firmy w gospodarce udoskonalą swoje metody produkcji i zwiększą wydajność, możliwe jest, że PPF przesunie się na zewnątrz, co pozwoli na wyprodukowanie większej ilości dóbr niż dotychczas.
Nieefektywność produkcyjna ma miejsce wtedy, gdy czynniki produkcji (tj. ziemia, praca, kapitał lub przedsiębiorstwo) nie są wykorzystywane w maksymalnym stopniu. Na przykład, siła robocza w postaci pracowników może siedzieć i nie wykonywać żadnej pracy. Jeśli pracownik miałby być wykorzystany do wytworzenia większej produkcji niż poprzednio, to brak pracy byłby produktywnie nieefektywny.
Efektywność alokatywna jest specjalnym rodzajem efektywności produkcyjnej, w której produkowana jest odpowiednia ilość dóbr, aby przynieść społeczeństwu jak największe korzyści.


