Środki oszczędnościowe (ekonomia polityczna) to działania rządu mające na celu zmniejszenie deficytu budżetowego. Czynią to poprzez zmniejszenie wydatków, podniesienie podatków, jedno i drugie, lub w inny sprytny sposób.
Środki oszczędnościowe są stosowane przez rządy, które mają trudności ze spłatą swoich długów. Środki te mają na celu zmniejszenie deficytu budżetowego poprzez zbliżenie dochodów państwa do wydatków.
W większości modeli makroekonomicznych polityka oszczędnościowa generalnie zwiększa bezrobocie, ponieważ spada poziom wydatków rządowych. Zmniejszenie wydatków rządowych zmniejsza zatrudnienie w sektorze publicznym i być może prywatnym. Również wzrost podatków może zmniejszyć konsumpcję poprzez obniżenie dochodu do dyspozycji gospodarstw domowych. Niektórzy twierdzą, że ograniczenie wydatków może skutkować wyższą relacją długu do PKB, ponieważ wydatki rządowe same w sobie stanowią część PKB.
Na przykład, po Wielkiej Recesji, po wprowadzeniu środków oszczędnościowych w wielu krajach europejskich nastąpił wzrost bezrobocia i relacji długu do PKB, pomimo mniejszych deficytów budżetowych. Kiedy gospodarka działa na poziomie lub blisko poziomu zdolności produkcyjnych, wyższe wydatki na krótkoterminowy deficyt (bodźce) mogą spowodować wzrost stóp procentowych. Skutkuje to zmniejszeniem inwestycji prywatnych. To z kolei obniża wzrost gospodarczy. W przypadku nadwyżki mocy produkcyjnych, bodziec może spowodować wzrost zatrudnienia i produkcji.