Partia Libertariańska (hiszp. Partido Libertario lub P-LIB) to hiszpańska partia polityczna. Została założona w 2009 roku. Obecnie jest kierowana przez Juana Pinę.

Partia ta wierzy w klasyczny liberalizm i w to, że rząd powinien trzymać się z dala od ekonomii. Wierzą również w obiektywizm. Uważają, że rządy powinny być w stanie jedynie chronić ludzi przed przemocą, kradzieżą, oszustwami i innymi działaniami, które są sprzeczne z prawami ludzi. Partia jest otwarta na pewne bardziej libertariańskie i anarchokapitalistyczne idee. W partii istnieją dwie grupy: Obiektywiści i Radykałowie. Większość członków partii nie jest zaangażowana w działalność tych grup.

Ideologia i podstawowe postulaty

Partia Libertariańska prezentuje klasycznoliberalną i libertariańską wizję państwa, opartą na priorytecie wolności jednostki oraz własności prywatnej. Główne założenia i postulaty, jakie przedstawia partia, to m.in.:

  • Minimalizacja roli państwa – państwo powinno pełnić jedynie funkcję ochronną (zapewnienie bezpieczeństwa, wymiaru sprawiedliwości i obrona przed przestępstwami);
  • Ekonomia wolnorynkowa – deregulacja, uproszczenie systemu podatkowego, obniżenie obciążeń fiskalnych oraz prywatyzacja wielu usług publicznych;
  • Ochrona praw własności i umów – silne gwarancje prawne dla posiadaczy własności i stron kontraktów;
  • Wolności obywatelskie – ochrona swobód osobistych, swoboda wypowiedzi, wolność obyczajów; partia wykazuje otwartość na liberalizację przepisów dotyczących używek i innych spraw prywatnych;
  • Neutralność światopoglądowa państwa – ograniczenie ingerencji państwa w życie prywatne obywateli.

Historia i działalność

Partia powstała w 2009 roku jako projekt zrzeszający zwolenników silnej liberalnej polityki gospodarczej oraz znacznego ograniczenia kompetencji państwa. Od momentu założenia partia funkcjonuje jako ugrupowanie o charakterze niewielkim i marginalnym na hiszpańskiej scenie politycznej; skupia przede wszystkim aktywistów i sympatyków idei libertariańskich.

W partii występują wyraźne nurty ideologiczne (między innymi wspomniani Obiektywiści i Radykałowie), choć większość członków nie angażuje się intensywnie w działalność frakcyjną. P-LIB prowadzi także działalność edukacyjną i debatową, organizując spotkania, seminaria i kampanie informacyjne promujące wolny rynek i prawa jednostki.

Wyniki wyborów

Partia brała udział w kilku procesach wyborczych, jednak z małym rezultatem wyborczym i bez zdobycia mandatów na szczeblu krajowym. Do najistotniejszych startów należą wybory parlamentarne w 2011 roku:

  • Wybory parlamentarne 2011 – start w okręgach w Madrycie i Saragossie;
  • Wyniki 2011 – około 7 tys. głosów do Senatu oraz ponad 2 tys. głosów (ok. 0,01%) do Kongresu Deputowanych;
  • Partia nie uzyskała mandatów ani znaczącego reprezentowania w organach ustawodawczych.

Po 2011 roku P-LIB kontynuowała działalność polityczną, przeważnie jako mała formacja lokalna i tematyczna. Udział w wyborach regionalnych i samorządowych nie przełożył się na istotne wyniki ogólnokrajowe.

Struktura i członkostwo

Partia ma niewielkie struktury organizacyjne, typowe dla małych ugrupowań politycznych: centralne kierownictwo, lokalne sekcje i grupy wolontariuszy. Dokładne liczby członków i finansowanie partii są ograniczone i nieregularnie podawane do publicznej wiadomości. Kierownictwo i działalność zależą w dużej mierze od aktywności lokalnych działaczy.

Ocena i pozycja na scenie politycznej

Partia Libertariańska reprezentuje wyraźnie wolnorynkową i indywidualistyczną alternatywę wobec bardziej tradycyjnych hiszpańskich ugrupowań. W praktyce jednak, ze względu na małe poparcie, pozostaje ugrupowaniem marginalnym, które więcej osiąga w sferze promocji idei niż w pozyskiwaniu mandatów. Krytycy wskazują na trudności w przekształceniu teoretycznych postulatów libertariańskich w program atrakcyjny dla szerszego elektoratu.