Karolina Bock — szwedzka aktorka, tancerka i dyrektorka Dramatens elevskola
Karolina Bock — szwedzka aktorka i tancerka, dyrektorka Dramatens elevskola (1831–1834, 1841–1856). Ikona sceny, surowa pedagog i specjalistka ról komediowych.
Karolina Sofia Bock, (1792-1872), była szwedzką tancerką, aktorką i śpiewaczką. Została również dyrektorką słynnej szkoły teatralnej Dramatens elevskola.
Życiorys i wykształcenie
Karolina Bock urodziła się jako Karolina Richter. W latach 1806-1809 była uczennicą szkoły teatralnej Dramatens elevskola w Sztokholmie, przyjętą na naukę za rekomendacją ówczesnej dyrektorki Sofii Lovisy Gråå. Wiele z dziewcząt, które ukończyły szkołę w okresie 1804-1812, kiedy Gråå kierowała placówką, zyskało w Szwecji znaczną popularność i bywało określanych mianem "dziewczynek Gråå".
Kariera teatralna
Przed zatrudnieniem w Królewskim Teatrze Dramatycznym występowała w teatrach Djurgårdsteatern i Nya Komiska Teatern. Do Dramatena została przyjęta w 1814 roku i związana z nim była przez niemal pięćdziesiąt lat (do 1863 roku). W repertuarze Królewskiego Teatru stała się znana przede wszystkim jako charakterystyczna odtwórczyni ról starych kobiet w komediach — ról drugoplanowych, ale stałych i cenionych przez publiczność. Choć rzadko otrzymywała główne partie, była bardzo zapracowaną i niezawodną aktorką.
Do jej najbardziej pamiętnych partii należały role w sztukach: Min tante Aurore, Bildhuggaren, Brodertvisten, Syrsan, Preciosa, Jane Eyre oraz Mäster Smith. Krytycy i widzowie podkreślali jej umiejętność kreowania wyrazistych, dobrze zarysowanych postaci pomocniczych oraz świadomość własnych ograniczeń scenicznych.
Działalność pedagogiczna
Dwukrotnie pełniła funkcję dyrektorki w Dramatens elevskola: po raz pierwszy w latach 1831–1834, a po raz drugi w latach 1841–1856. Była trzecią kobietą, która kierowała tą prestiżową szkołą aktorską. Pierwsza kierowniczka to Anne Marie Milan Desguillons, która piastowała to stanowisko w latach 1793–1800 wspólnie z mężem; natomiast Sofia Lovisa Gråå była pierwszą kobietą samodzielnie kierującą szkołą w latach 1804–1812.
Obok obowiązków administracyjnych Karolina Bock pełniła także rolę instruktorki deklamacji. Była uznawana za nauczycielkę wymagającą i surową — w odróżnieniu od swojej poprzedniczki, Sofii Lovisy Gråå. Twarde metody wychowawcze Bock doprowadziły do konfliktów z uczniami; w efekcie buntów szkolnych została odwołana ze stanowiska dyrektorki, choć nadal kontynuowała pracę sceniczną.
Życie prywatne
Karolina Bock była dwukrotnie zamężna. W 1813 roku poślubiła J.G. Svanberga, skrzypka w kaplicy królewskiej, a w 1826 roku wyszła za mąż za K.F. Bocka, flecistę kaplicy królewskiej. Z tego związku pochodziła córka Bertha Tammelin, która również została aktorką, śpiewaczką, kompozytorką, muzyk i instruktorką deklamacji w Dramatens elevskola.
Ocena i dziedzictwo
Karolina Bock pozostawiła po sobie reputację rzetelnej aktorki charakterystycznej i surowej nauczycielki. Mimo że rzadko występowała w rolach głównych, była ceniona za profesjonalizm i stałą obecność na scenie przez długie lata. W 1857 roku odmówiono jej przyznania medalu Litteris et Artibus (1857), co odnotowano w ówczesnych źródłach.
Jej kariera i działalność pedagogiczna miały wpływ na kolejne pokolenia aktorów i aktorek Dramatena, a córka Bertha kontynuowała teatralną tradycję rodziny.
Karolina Bock.
Pytania i odpowiedzi
P: Kim była Karolina Sofia Bock?
O: Karolina Sofia Bock była szwedzką tancerką, aktorką i piosenkarką, która żyła w latach 1792-1872.
P: Z czego stała się znana?
O: Zasłynęła ze swoich talentów tanecznych, aktorskich i wokalnych, a także z tego, że została dyrektorem słynnej szkoły teatralnej Dramatens elevskola.
P: Kiedy żyła?
O: Żyła od 1792 do 1872 roku.
P: Skąd pochodziła?
A: Pochodziła ze Szwecji.
P: W jakiej szkole została dyrektorem?
A: Została dyrektorem słynnej szkoły teatralnej, Dramatens elevskola.
P: Jak długo żyła?
O: Żyła 80 lat, od 1792 do 1872 roku.
P: Jakie były jej główne talenty?
A: Jej główne talenty to taniec, aktorstwo i śpiew.
Przeszukaj encyklopedię