Ingerophrynus to rodzaj prawdziwych ropuch z jedenastoma gatunkami. Dziesięć z gatunków w tym rodzaju było uważane za gatunki z rodzaju Bufo. W 2007 roku do tego rodzaju został dodany nowy gatunek, Ingerophrynus gollum. Gatunek ten został nazwany na cześć postaci Golluma stworzonej przez J. R. R. Tolkiena. Gatunki te żyją w południowym Yunnan i Indochinach, na półwyspie Tajlandii i Malajach, na Sumatrze, Borneo, Jawie, wyspie Nias i Sulawesi.

Cechy morfologiczne i biologia

Ropuchy z rodzaju Ingerophrynus są zazwyczaj średniej wielkości, o krępej budowie ciała typowej dla rodziny Bufonidae. Mają suchą, brodawkowatą skórę, dobrze rozwinięte gruczoły parotoidalne za oczami oraz poziome źrenice. Podobnie jak inne prawdziwe ropuchy, nie mają zębów w szczękach górnej linii (typowa cecha rodziny).

Są to zwierzęta głównie lądowe i nocne. Większość gatunków występuje w lasach tropikalnych, zarówno w nizinach, jak i na pograniczach gór. Rozmnażają się w wodzie — samice składają jaja, z których wylęgają się kijanki zdolne do życia w środowisku wodnym; u bufonidów jaja zwykle układane są w długich wstęgach.

Taksonomia i pochodzenie nazwy

Rodzaj Ingerophrynus został wydzielony z obszernego rodzaju Bufo na podstawie badań filogenetycznych i morfologicznych, które wykazały odrębność niektórych grup azjatyckich ropuch. Nazwa rodzaju upamiętnia amerykańskiego herpetologa Roberta F. Ingera, który wniósł istotny wkład w badania nad płazami Azji Południowo-Wschodniej.

Rozmieszczenie i siedliska

Przedstawiciele tego rodzaju zamieszkują regiony Azji Południowo-Wschodniej — od południowego Yunnan przez Indochiny i półwysep Tajlandii i Malaje, aż po duże wyspy Sundajskie, jak Sumatra, Borneo, Jawa, oraz wyspy takie jak Nias i Sulawesi. Występowanie poszczególnych gatunków jest zróżnicowane — niektóre mają szeroki zasięg, inne ograniczone są do pojedynczych wysp lub fragmentów lasu.

Ochrona i zagrożenia

Stan populacji gatunków z rodzaju Ingerophrynus różni się w zależności od gatunku. Główne zagrożenia to:

  • utrata i fragmentacja siedlisk wskutek wycinki lasów oraz przekształcania terenów pod rolnictwo i plantacje,
  • zanieczyszczenie wód, które wpływa na rozwój kijanek,
  • lokalny handel egzotyczny i w niektórych przypadkach choroby, np. grzyby z rodzaju Chytridiomycota (chytridioza), które dotykają płazy globalnie.

Wiele gatunków wymaga monitoringu i ochrony siedlisk; niektóre mogą być objęte oceną IUCN i posiadać statusy od Least Concern do bardziej zagrożonych kategorii, w zależności od skali utraty siedlisk i liczebności populacji.

Uwagi końcowe

Rodzaj Ingerophrynus to interesująca grupa azjatyckich ropuch, wartościowa z punktu widzenia taksonomii i ochrony przyrody. Ze względu na zmiany w taksonomii oraz naukowe opisy nowych gatunków (jak Ingerophrynus gollum z 2007 roku), lista gatunków i ich statusy mogą ulegać aktualizacjom wraz z postępem badań.