Gospodarka nieformalna to ta część gospodarki, która nie jest ujęta w oficjalnych statystykach, np. produkt krajowy brutto danego kraju. Gospodarka nieformalna nie jest opodatkowana i obejmuje czarny rynek. W krajach rozwijających się ponad 70 % ludności pracuje w tej formie gospodarki. Pracują oni na własny rachunek, ponieważ trudno jest znaleźć pracodawcę, który by ich zatrudnił. Osoby pracujące w tej formie gospodarki nie mają żadnych świadczeń socjalnych ani zabezpieczenia społecznego, które państwo zazwyczaj przekazuje tylko tym, którzy płacą składki podatkowe.
Zazwyczaj większość osób pracujących w tej formie gospodarki to kobiety; pracują one w najbardziej nieregularnych i skorumpowanych segmentach rynku pracy. Sześćdziesiąt procent pracowników płci żeńskiej w krajach rozwijających się jest zatrudnionych w sektorze nieformalnym. Istnieją dwa główne powody, dla których tak się dzieje: Po pierwsze, ten rodzaj zatrudnienia, który jest dostępny głównie dla kobiet. Po drugie, większość kobiet albo pracuje w domu, ponieważ muszą również zajmować się dziećmi, albo pracują jako sprzedawcy uliczni; oba te rodzaje pracy są sklasyfikowane w sektorze nieformalnym.
Co więcej, większość osób na najwyższych stanowiskach w tym sektorze to mężczyźni, a większość osób na najniższych to kobiety. Na przykład, bardzo niewiele kobiet jest pracodawcami, którzy zatrudniają innych, a więcej kobiet prawdopodobnie angażuje się w działania na mniejszą skalę. Rynki pracy, decyzje domowe i państwa propagują tę nierówność płci. Różnica w wynagrodzeniach kobiet i mężczyzn jest jeszcze większa w sektorze nieformalnym niż w sektorze formalnym.
