Hipermoderni byli szkołą szachistów, którzy postanowili na nowo przemyśleć niektóre zasady otwierania partii szachowych. Nazwa ta została nadana przez polsko-francuskiego arcymistrza Tartakowera.

Kluczową ideą było, w reakcji na starsze idee SiegbertaTarrascha, kwestionowanie kontroli nad centrum za pomocą bardziej subtelnych metod. Podczas gdy stara teoria zakładała natychmiastowe zajęcie centrum dwoma lub trzema pionkami, hipermoderniści koncentrowali się bardziej na atakowaniu centrum przeciwnika. Charakterystycznym pierwszym ruchem było 1Nf3 u białych, lub 1...Nf6 u czarnych, szczególnie w odpowiedzi na 1d4. Na 1e4 preferowały one asymetryczną obronę, taką jak 1...e6 lub 1...c5, zamiast klasycznej odpowiedzi 1...e5.

Nimzowicz był założycielem, a Alechine, Tartakower, Réti, Grünfeld i Bogolyubov brali w niej udział. Wszyscy byli czołowymi arcymistrzami lat 20-tych i 30-tych. Kilka współczesnych otwarć zawdzięcza swoją popularność właśnie tej grupie: Obrona Alechina (1e4 Nf6); Otwarcie Rétiego (1Nf3); Obrona królewsko-indyjska (1d4 Nf6 2c4 g6 3Nc3 Bg7); Obrona Grünfelda (1d4 Bf6 2c4 g6 3Nc3 d5) i Obrona współczesna (1...g6). p178