Hatszepsut — faraonka XVIII dynastii Egiptu (1507–1458 p.n.e.)

Hatshepsut przywrócił sieci handlowe, które zostały przerwane podczas okupacji Egiptu przez Hyksosów w II Okresie Średniowiecznym.

Wielu egiptologów twierdzi, że jej polityka zagraniczna była głównie pokojowa. Istnieją jednak dowody na to, że Hatszepsut prowadziła udane kampanie wojskowe w Nubii, Lewancie i Syrii na początku swojej kariery.

Projekty budowlane

Hatszepsut była jednym z najbardziej płodnych budowniczych w starożytnym Egipcie. Ona zleciła setki projektów budowlanych w całym zarówno Górnego Egiptu i Dolnego Egiptu, które były większe i liczniejsze niż te z jej poprzedników Middle Kingdom. Później faraonowie próbowali twierdzić, że niektóre z jej projektów są ich własnością.

Zatrudniła wielkiego architekta Ineni. Pracował on również dla jej ojca, jej męża i królewskiego wezyra Senemuta. Za jej panowania wyprodukowano tak wiele posągów, że prawie każde większe muzeum na świecie ma je w swoich zbiorach. Na przykład Sala Hatszepsut w Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku składa się z niektórych z tych posągów.

Zgodnie z tradycją większości faraonów, Hatszepsut miał pomniki zbudowane w świątyni w Karnaku. W Karnaku, ona również przywrócony oryginalny Precinctct of Mut, starożytnej bogini Egiptu, który został uszkodzony przez Hyksos okupacji. Miała bliźniacze obeliski, w tym czasie najwyższe na świecie, wzniesione przy wejściu do świątyni. Jeden z nich nadal stoi, jako najwyższy zachowany starożytny obelisk na Ziemi. Drugi przełamał się na dwie części i runął w dół.

Jak w przypadku wielu faraonów, arcydziełem budowlanym Hatszepsut była jej świątynia grobowa. Ona zbudowała ją w kompleksie w Deir el-Bahri. Został on zaprojektowany i zrealizowany przez Senemuta w miejscu na zachodnim brzegu rzeki Nil w pobliżu wejścia do tego, co teraz nazywa się Dolina Królów. Punktem centralnym był Dżeser-Dżeseru lub "wzniosły z wzniosłych", struktura doskonałej harmonii zbudowany prawie tysiąc lat przed Partenon. Djeser-Djeseru siedzi na serii tarasów rolniczych, które kiedyś miały bujne ogrody. Djeser-Djeseru jest wbudowany w klifie, który wznosi się ostro nad nim. Dżeser-Dżeseru i inne budynki kompleksu Hatszepsut w Deir el-Bahri były znaczące postępy w architekturze. Innym z jej osiągnięć jest igła Hatszepsut (granitowy obelisk).

Kobiety miały wysoki status w starożytnym Egipcie i cieszyły się prawnym prawem do posiadania, dziedziczenia i testamentu. Kobieta staje się faraon był rzadki, jednak. Tylko Khentkaues, Sobekneferu, i Neferneferuaten przyszedł przed nią w znanych zapisów jako rządzących wyłącznie w ich własnym imieniu. Twosret, kobieta król i ostatni faraon z dziewiętnastej dynastii, może być jedyną kobietą, aby ją zastąpić wśród rdzennych władców.

W historii Egiptu nie istniało słowo oznaczające "panującą królową". Do czasów panowania Hatszepsut faraon stał się nazwą władcy. Hatszepsut nie jest jednak jedyną osobą, która przyjęła ten tytuł. Sobekneferu, panująca sześć dynastii przed Hatszepsut, również tak czyniła, gdy rządziła Egiptem. Hatszepsut była dobrze wyszkolona w swoich obowiązkach jako córka faraona. Podczas panowania ojca sprawowała potężny urząd Małżonki Bożej. Wzięła silną rolę jako królowa do swojego męża i był dobrze doświadczony w administracji swojego królestwa do czasu, gdy stała się faraonem. Nic nie wskazuje na to, by jej przywództwo było kwestionowane, a aż do śmierci jej współregent pozostawał w drugorzędnej roli, dość przyjaźnie kierując jej potężną armią - co dałoby mu władzę niezbędną do obalenia uzurpatora jego prawowitego miejsca, gdyby zaszła taka potrzeba.

Hatszepsut nosiła wszystkie regalia i symbole urzędu faraona w oficjalnych reprezentacjach. Wiele istniejących posągów ukazuje ją w typowo kobiecym stroju. Inne ukazują ją w królewskim stroju ceremonialnym. Posągi przedstawiające Sobekneferu również łączą w sobie elementy tradycyjnej ikonografii męskiej i żeńskiej. Mogły one stanowić inspirację dla dzieł zamówionych przez Hatszepsut. Jednak po zakończeniu tego okresu przejściowego większość formalnych wizerunków Hatszepsut jako faraona ukazywała ją w stroju królewskim, z wszystkimi faraońskimi regaliami.

Współcześni badacze uważają, że używając typowych symboli faraońskiej władzy, Hatszepsut zapewniała, że jest suwerenem, a nie "wielką żoną króla" czy królową konsortą. Płeć faraonów nigdy nie była podkreślana na oficjalnych wizerunkach. Nawet mężczyźni byli ukazywani z wysoko stylizowaną, fałszywą brodą, związaną z ich pozycją w społeczeństwie.

Co więcej, ozyriańskie posągi Hatszepsut - jak i innych faraonów - ukazują zmarłego faraona jako Ozyrysa, z ciałem i szatami tego bóstwa. Czynią to wszystkie posągi Hatszepsut w jej grobowcu. Kult Ozyrysa wierzył w zmartwychwstanie po śmierci. Ponieważ wiele posągów Hatszepsut ukazanych w ten sposób zostało wystawionych w muzeach, a wizerunki te były szeroko publikowane, widzowie, którzy nie rozumieją religijnego znaczenia tych przedstawień, zostali wprowadzeni w błąd.

Większość oficjalnych posągów Hatszepsut ukazuje ją mniej symbolicznie, a bardziej naturalnie, jako kobietę w typowych strojach szlacheckich swoich czasów. Co znamienne, nawet po przyjęciu formalnych regaliów Hatszepsut nadal opisywała siebie jako piękną kobietę, często jako najpiękniejszą z kobiet, i chociaż przyjęła prawie wszystkie tytuły swojego ojca, odmówiła przyjęcia tytułu "Silny Byk" (pełny tytuł brzmiał: Silny Byk jego matki), który wiązał faraona z boginiami Izydą, tronem, i Hathor, (krową, która rodziła i chroniła faraonów) - będąc jej synem zasiadającym na jej tronie - co było dla niej niepotrzebnym tytułem, gdyż Hatszepsut stała się sprzymierzona z boginiami, sama, czego nie mógł dokonać żaden męski faraon. Zamiast silnego byka, Hatszepsut, służąc jako bardzo udany wojownik podczas wczesnej części swojego panowania jako faraon, związała się z wizerunkiem lwicy Sekhmet, głównego bóstwa wojennego w egipskim panteonie.

Wyrocznia Amona ogłosiła, że wolą Amona było, aby Hatszepsut została faraonem, co jeszcze bardziej wzmocniło jej pozycję. Hatszepsut potwierdziła poparcie Amona, umieszczając te deklaracje boga Amona na swoich pomnikach:

"Witaj moja słodka córko, moja ulubienico, królowo Górnego i Dolnego Egiptu, Maatkare, Hatszepsut. Ty jesteś faraonem, który objął w posiadanie Dwa Lądy".