The Traveling Wilburys — supergrupa rockowa: skład, albumy i historia
Poznaj Traveling Wilburys — legendarną supergrupę (Petty, Orbison, Dylan, Harrison, Lynne): historia, skład, albumy i kultowe hity w jednym artykule.
The Traveling Wilburys byli amerykańsko‑brytyjską supergrupą rockową, utworzoną w 1988 roku przez grupę doświadczonych muzyków. Była to grupa pięciu piosenkarzy i autorów piosenek, którzy spotkali się, aby stworzyć dwa albumy, grupy piosenek sprzedawanych razem. W skład The Traveling Wilburys wchodzili: Tom Petty, Roy Orbison, Bob Dylan, George Harrison i Jeff Lynne. Stworzyli dwa albumy: The Traveling Wilburys: Volume 1 i The Traveling Wilburys: Volume 3. Rolling Stone uznał Volume 1 za jeden z 100 najlepszych albumów wszech czasów.
Galeria obrazów
6 Obrazy
Powstanie i nazwa
Projekt narodził się przypadkowo, gdy George Harrison potrzebował materiału na b‑side i zaprosił kilku przyjaciół do sesji nagraniowej w swoim domu i studiu. Krótka piosenka „Handle with Care” okazała się zbyt dobra, by służyć jedynie jako b‑side, więc muzycy postanowili wypuścić ją jako singel i kontynuować współpracę. Nazwa zespołu powstała żartobliwie — ma swoje źródło w angielskim zwrocie „we’ll bury” (będziemy chowali), który z czasem przeistoczył się w „Wilburys” i pozostał jako przyjazny pseudonim grupy. Muzycy często posługiwali się także zabawnymi pseudonimami scenicznymi.
Albumy i najważniejsze utwory
The Traveling Wilburys: Volume 1 ukazał się w 1988 roku i zawierał przeboje takie jak „Handle with Care” i „End of the Line”. Album odniósł duży sukces komercyjny i krytyczny. Po śmierci Roya Orbisona pod koniec 1988 roku zespół wrócił do studia i w 1990 roku wydał The Traveling Wilburys: Volume 3 — tytuł powstał z żartu o pominięciu „Volume 2”. Oba albumy powstały w duchu współpracy: członkowie dzielili się prowadzeniem wokali, pisaniem piosenek i aranżacjami, a produkcją zajmowali się głównie George Harrison i Jeff Lynne, z udziałem pozostałych członków.
Skład i role w zespole
- George Harrison – gitara, wokal, współprodukcja; inicjator sesji.
- Bob Dylan – wokal, gitara, autor piosenek; wniósł charakterystyczny styl wokalny i liryczny.
- Tom Petty – wokal, gitara; współautor i obecny na większości nagrań.
- Jeff Lynne – gitara, klawisze, produkcja; znany z pracy producenckiej i aranżacji.
- Roy Orbison – wokal; jego potężny głos wyróżnia się szczególnie na Volume 1.
Odbiór i dziedzictwo
The Traveling Wilburys szybko zdobyli uznanie słuchaczy i krytyków dzięki połączeniu charakterystycznych głosów i prostych, melodyjnych piosenek. Mimo krótkiej działalności (dwa studyjne albumy i kilka singli) pozostawili trwały ślad jako przykład udanej, luźnej współpracy najwyższej klasy artystów. Po śmierci Orbisona oraz z uwagi na odrębne kariery pozostałych członków, zespół nie kontynuował działalności w klasycznym składzie, ale ich nagrania były wielokrotnie wznawiane i przypominane w retrospektywach. W późniejszych latach ukazały się również wznowienia i kompilacje z materiałami dodatkowymi.
Traveling Wilburys pozostają cenieni zarówno za przeboje, jak i za ideę — pokazali, że znakomici artyści potrafią stworzyć nienerwową, radosną muzykę, łącząc różne doświadczenia i style w spójną całość.
Początek
Zespół The Traveling Wilburys rozpoczął działalność w 1988 roku. Dział międzynarodowy w Warner Brothers Records poprosił George'a Harrisona o napisanie piosenki na stronę B do jego singla This Is Love. W płytach winylowych jeden utwór (lub grupa utworów) znajduje się na górze płyty, a następnie użytkownik może podnieść płytę, odwrócić ją i odtwarzacz płytowy odtwarza muzykę na dole płyty. Górna część płyty nazywana jest stroną A, a dolna stroną B. W późnych latach 80. większość wytwórni płytowych sprzedawała pojedyncze płyty ze znaną piosenką na stronie A i nową piosenką na stronie B. Harrison napisał Handle with Care, aby była to strona B dla This Is Love. Ponieważ niektórzy z przyjaciół Harrisona byli tam, dotrzymując mu towarzystwa, postanowili zaśpiewać Handle with Care razem. Wytwórnia zdecydowała, że Handle with Care to zbyt dobra piosenka, by być stroną B, więc zapytała mężczyzn, czy nie zrobiliby całego albumu.
Część nagrań zrealizowali we własnym studiu Boba Dylana w jego przybudówce na samochód. Część pracy wykonali w kuchni Dave'a Stewarta. Stewart był w zespole Eurythmics.
Nazwa
Nazwa "Traveling Wilburys" pochodzi od słowa "We'll bury". Podczas nagrywania swojego albumu Cloud Nine, Harrison zauważył kilka błędów w nagraniu i powiedział "Well bury them in the mix". Początkowo zespół nazywał się The Trembling Wilburys, ale zmienili go na The Traveling Wilburys.
Muzycy użyli na albumie udawanych nazwisk: George Harrison to "Nelson Wilbury", Bob Dylan to "Lucky Wilbury", Roy Orbison to "Lefty Wilbury", Tom Petty to "Charlie T. Jr.", a Jeff Lynne to "Otis Wilbury". To miał być żart i nie miał nikogo oszukać. The Wilburys byli pięcioma fikcyjnymi braćmi, którzy wszyscy mieli tego samego ojca, Charliego T. Wilbury Sr., ale różne matki.
Wewnątrz papieru otaczającego album, znajdowała się również udawana historia Wilburysów: "Pierwotni Wilburys byli ludźmi stacjonarnymi, którzy zdając sobie sprawę, że ich cywilizacja nie może stać wiecznie w miejscu, zaczęli chodzić na krótkie spacery - nie 'podróże', jakie teraz znamy, ale na pewno tak daleko, jak za róg i z powrotem".
Songs
Pierwszy album The Traveling Wilburys, Traveling Wilburys: Volume 1 został wydany w 1988 roku. Osiągnął #3 na liście bardzo dobrych albumów Billboardu i sprzedał się w ilości wystarczającej do potrójnej platyny.
- Ostrożne obchodzenie się
- Brudny świat
- Grzechotka
- Ostatnia noc
- Już nie jestem sam
- Gratulacje
- Kierunek na światło
- Margarita
- Tweeter i Człowiek Małpa
- Koniec linii
Piosenka Tweeter and the Monkey Man została napisana po to, by wyśmiać rodzaje piosenek pisanych do tej pory przez Bruce'a Springsteena.
Drugi album The Traveling Wilburys, Traveling Wilburys: Volume 3 ukazał się w 1990 roku. Jego tytuł nie jest pomyłką. Harrison celowo pominął cyfrę 2.
Autor
AlegsaOnline.com The Traveling Wilburys — supergrupa rockowa: skład, albumy i historia Leandro Alegsa
URL: https://pl.alegsaonline.com/art/146923