The Traveling Wilburys byli amerykańsko‑brytyjską supergrupą rockową, utworzoną w 1988 roku przez grupę doświadczonych muzyków. Była to grupa pięciu piosenkarzy i autorów piosenek, którzy spotkali się, aby stworzyć dwa albumy, grupy piosenek sprzedawanych razem. W skład The Traveling Wilburys wchodzili: Tom Petty, Roy Orbison, Bob Dylan, George Harrison i Jeff Lynne. Stworzyli dwa albumy: The Traveling Wilburys: Volume 1 i The Traveling Wilburys: Volume 3. Rolling Stone uznał Volume 1 za jeden z 100 najlepszych albumów wszech czasów.

Powstanie i nazwa

Projekt narodził się przypadkowo, gdy George Harrison potrzebował materiału na b‑side i zaprosił kilku przyjaciół do sesji nagraniowej w swoim domu i studiu. Krótka piosenka „Handle with Care” okazała się zbyt dobra, by służyć jedynie jako b‑side, więc muzycy postanowili wypuścić ją jako singel i kontynuować współpracę. Nazwa zespołu powstała żartobliwie — ma swoje źródło w angielskim zwrocie „we’ll bury” (będziemy chowali), który z czasem przeistoczył się w „Wilburys” i pozostał jako przyjazny pseudonim grupy. Muzycy często posługiwali się także zabawnymi pseudonimami scenicznymi.

Albumy i najważniejsze utwory

The Traveling Wilburys: Volume 1 ukazał się w 1988 roku i zawierał przeboje takie jak „Handle with Care” i „End of the Line”. Album odniósł duży sukces komercyjny i krytyczny. Po śmierci Roya Orbisona pod koniec 1988 roku zespół wrócił do studia i w 1990 roku wydał The Traveling Wilburys: Volume 3 — tytuł powstał z żartu o pominięciu „Volume 2”. Oba albumy powstały w duchu współpracy: członkowie dzielili się prowadzeniem wokali, pisaniem piosenek i aranżacjami, a produkcją zajmowali się głównie George Harrison i Jeff Lynne, z udziałem pozostałych członków.

Skład i role w zespole

  • George Harrison – gitara, wokal, współprodukcja; inicjator sesji.
  • Bob Dylan – wokal, gitara, autor piosenek; wniósł charakterystyczny styl wokalny i liryczny.
  • Tom Petty – wokal, gitara; współautor i obecny na większości nagrań.
  • Jeff Lynne – gitara, klawisze, produkcja; znany z pracy producenckiej i aranżacji.
  • Roy Orbison – wokal; jego potężny głos wyróżnia się szczególnie na Volume 1.

Odbiór i dziedzictwo

The Traveling Wilburys szybko zdobyli uznanie słuchaczy i krytyków dzięki połączeniu charakterystycznych głosów i prostych, melodyjnych piosenek. Mimo krótkiej działalności (dwa studyjne albumy i kilka singli) pozostawili trwały ślad jako przykład udanej, luźnej współpracy najwyższej klasy artystów. Po śmierci Orbisona oraz z uwagi na odrębne kariery pozostałych członków, zespół nie kontynuował działalności w klasycznym składzie, ale ich nagrania były wielokrotnie wznawiane i przypominane w retrospektywach. W późniejszych latach ukazały się również wznowienia i kompilacje z materiałami dodatkowymi.

Traveling Wilburys pozostają cenieni zarówno za przeboje, jak i za ideę — pokazali, że znakomici artyści potrafią stworzyć nienerwową, radosną muzykę, łącząc różne doświadczenia i style w spójną całość.