Reginald Grey (ok.1362–1440) — 3. baron de Ruthyn, przeciwnik Owaina Glyndŵra
Reginald Grey, 3. baron de Ruthyn — wpływowy lord marchijski i przeciwnik Owaina Glyndŵra; spór o ziemię, rola w tłumieniu rebelii i władzy na pograniczu.
Reginald Grey, 3. baron Grey de Ruthyn (ok. 1362 – 30 września 1440) był wpływowym ludem marchijskim na pograniczu angielsko-walijskim. Dziedzic tytułu po ojcu w lipcu 1388 roku, odegrał znaczącą rolę jako królewski urzędnik i dowódca w regionie oraz stał się jedną z kluczowych postaci w wydarzeniach poprzedzających i toczących się podczas powstania Owaina Glyndŵr.
Tło i pochodzenie
Pochodził z rodu Greyów z Ruthyn (Ruthin), jednego z rodów marchijskich, którym w przygranicznych ziemiach nadano szerokie uprawnienia wojskowe i administracyjne. Marcherzy mieli daleko idącą autonomię — prawo do utrzymywania prywatnych sił zbrojnych, wymierzania sprawiedliwości i zarządzania ziemiami na pograniczu z Walią — co często rodziło konflikty z miejscową ludnością walijską.
Funkcje i działalność jako lord marchijski
Reginald Grey był odpowiedzialny za wydawanie królewskich wezwań i żądań w Marchii Północnej. Obejmowało to zwoływanie miejscowej szlachty i ich ludzi do służby królewskiej oraz organizowanie obrony i akcji zbrojnych w imieniu korony. Jako baron i przedstawiciel władzy angielskiej nadzorował pobór wojsk, zabezpieczanie granic i egzekwowanie wyroków sądowych na terenie swoich posiadłości.
Spór z Owainem Glyndŵr i jego konsekwencje
Grey prowadził długotrwały spór prawny z Owainem Glyndŵr o prawa do części ziem należących do Glyndwra. Spór ten został początkowo rozstrzygnięty za panowania króla Ryszarda II na korzyść Glyndwra, jednak po obaleniu Ryszarda i wstąpieniu na tron Henryka IV decyzja ta została odwrócona, a wznowione roszczenia i przejęcie ziem przez Greya pozbawiły Glyndwra części majątku.
Utrata ziem i poczucie niesprawiedliwości były jednym z bezpośrednich powodów, które skłoniły Owaina Glyndŵra do ogłoszenia buntu w 1400 roku. Konflikt Grey–Glyndŵr stał się symbolicznym przykładem napięć pomiędzy angielskimi lordami marchijskimi a walijską szlachtą, a eskalacja tego sporu zapoczątkowała szeroko zakrojone powstanie walijskie.
Rola w rebelii i późniejsze lata
W czasie powstania Glyndŵra Reginald Grey aktywnie przeciwdziałał rebelii — organizował obronę, zwoływał siły i brał udział w działaniach wojskowych przeciwko walijskim oddziałom. Jego posiadłości i wpływy były narażone na ataki i region przez długi czas doświadczał niestabilności. Choć Greyowi udało się utrzymać część pozycji w administracji królewskiej, konflikt z Glyndŵrem na zawsze naznaczył jego działalność publiczną.
Dziedzictwo
Reginald Grey pozostaje postacią kontrowersyjną: dla kronikarzy angielskich – lojalnym sługą korony i skutecznym lordem marchijskim, dla Walijczyków – jednym z czynników wywołujących narodowe powstanie. Spór o ziemię i jego rola w wydarzeniach z przełomu XIV i XV wieku pokazują, jak lokalne spory własnościowe mogły przekształcić się w szeroko zakrojone konflikty polityczne i militarne. Zmarł 30 września 1440 roku, pozostawiając po sobie spuściznę związaną z jednym z najważniejszych buntów w historii średniowiecznej Walii.
Herb Grey de Ruthyn: Barry of six argent and azure in chief three torteaux
Bunt Walijczyków
Glyndŵr próbował podjąć kroki prawne w 1400 roku, ale sąd nakazał mu oddać ziemię Greyowi. Grey do ostatniej chwili nie poinformował Glyndŵra, że jego ludzie są potrzebni do służby w Szkocji. To uniemożliwiło Glyndŵrowi wysłanie ludzi lub nawet wysłanie wyjaśnienia, dlaczego ich nie wysłał. Odmowa lub niewykonanie rozkazu króla było zdradą. Ziemie Glyndŵra miały zostać odebrane do czasu, aż udowodni on, że jest lojalny wobec króla lub otrzyma karę. 16 września Glyndŵr i jego bracia spalili posiadłość Greya. Przez trzy dni jego walijskie siły atakowały tereny wiejskie Flintshire i Denbighshire. 24 września siły Glyndwra zostały pokonane pod Welshpool.
De Grey zaprosił Glyndŵra na spotkanie, ale przybył z dużymi siłami i próbował pojmać Glyndŵra. Glyndŵr uciekł i ukrył się, stając się zdrajcą w oczach Anglików. Król Henryk zabrał ziemie przyjaciół Glyndŵra i przekazał je Johnowi Beaufortowi, swojemu przyrodniemu bratu. Rebelia rozprzestrzeniła się na całą Walię do 1402 roku. Lord Grey został wzięty do niewoli przez siły Glyndŵr'a w zasadzce niedaleko Ruthin w styczniu.
Zażądano za niego okupu w wysokości 10.000 marek. Lord Grey został zmuszony do złożenia obietnicy, że nie będzie więcej walczył przeciwko Glyndŵr. Król Henryk IV wysłał 11 rycerzy na spotkanie z Glyndŵr. Zapłacili oni pieniądze za uwolnienie Greya. Lord Grey i jego rodzina mieli spłacić te pieniądze.
Rodzina Grey sprzedała lordostwo Ruthin królowi Henrykowi VII w 1508 roku, gdy rodzina potrzebowała pieniędzy. []
Wojna stuletnia
Grey był członkiem Rady, która rządziła Anglią podczas nieobecności Henryka V we Francji w 1415 roku. Później walczył przeciwko Francuzom w wojnie stuletniej w latach 1420 i 1421. Służył także jako gubernator Irlandii.
Przeszukaj encyklopedię