Hugh Trenchard — twórca RAF, szef sztabu lotnictwa i komisarz policji
Hugh Trenchard — twórca RAF: biografia szefa sztabu lotnictwa, reformatora sił powietrznych i komisarza Met Police, który ukształtował brytyjskie lotnictwo i policję.
Marszałek Royal Air Force Hugh Montague Trenchard, 1st Viscount Trenchard GCB OM GCVO DSO (3 lutego 1873 - 10 lutego 1956) był oficerem armii brytyjskiej, który dowodził Royal Flying Corps (RFC) od sierpnia 1915 do stycznia 1918 roku. Następcą RFC były Królewskie Siły Powietrzne (RAF), które powstały w marcu 1918 roku.
Trenchard, który nauczył się latać w 1912 roku, został w końcu szefem sztabu lotniczego w 1919 roku. Na tym stanowisku zreorganizował Ministerstwo Lotnictwa i położył podwaliny pod Królewskie Siły Powietrzne.
Trenchard był komisarzem policji metropolitalnej w latach 1931-1935. Komisarz jest najwyższym rangą funkcjonariuszem policji w Wielkiej Brytanii, mimo że jego władza ogranicza się zasadniczo do Wielkiego Londynu.
Wczesne życie i służba
Hugh Trenchard urodził się w 1873 roku. Służbę wojskową rozpoczął w armii brytyjskiej i przez wiele lat pracował w różnych służbach i na placówkach kolonialnych, gdzie zdobywał doświadczenie w dowodzeniu, organizacji i administracji — umiejętności później wykorzystane przy budowie struktur lotniczych. W 1912 roku przeszedł szkolenie lotnicze i rozpoczął karierę w lotnictwie wojskowym.
Działalność w czasie I wojny światowej
Jako dowódca Royal Flying Corps w latach 1915–1918 Trenchard koncentrował się na budowie dyscypliny, szkolenia pilotów i tworzeniu sprawnego systemu dowodzenia. Propagował zasadę ofensywnego użycia lotnictwa: według niego siły powietrzne powinny działać aktywnie, by uzyskać przewagę nad przeciwnikiem, a nie ograniczać się do roli wywiadowczej czy wsparcia piechoty. Jego wysiłki przyczyniły się do zwiększenia zdolności bojowych brytyjskiego lotnictwa na froncie zachodnim.
Tworzenie i konsolidacja RAF
Po utworzeniu RAF w 1918 roku Trenchard stał się jedną z kluczowych postaci kształtujących tę nową formację. Jako szef sztabu lotnictwa (Chief of the Air Staff) po wojnie położył nacisk na:
- niezależność służby powietrznej — dążenie do uczynienia lotnictwa równorzędną, samodzielną gałęzią sił zbrojnych, a nie jedynie narzędziem armii czy marynarki,
- system szkolenia i wychowania kadry — tworzenie instytucji szkoleniowych, standardów wyszkolenia i dyscypliny, które miały zapewnić profesjonalizm RAF,
- doktrynę działania — rozwijanie koncepcji użycia lotnictwa strategicznego i taktycznego, w tym wykorzystania działań powietrznych do wpływania na morale i zdolność działania przeciwnika.
Dzięki tym zmianom RAF przekształcił się w trwałą, zorganizowaną siłę zbrojną, z własnymi strukturami szkoleniowymi i administracyjnymi.
Komisarz policji metropolitalnej i działalność publiczna
W latach 1931–1935 Trenchard pełnił funkcję komisarza policji metropolitalnej. Jego podejście do zarządzania policją odzwierciedlało dyscyplinę i ducha organizacyjnego wyniesione z kariery wojskowej. Wprowadzał zmiany mające na celu poprawę szkolenia oraz sprawności operacyjnej, dążył do lepszej organizacji służby i profesjonalizacji funkcjonariuszy. Równocześnie jego powiązania wojskowe i autorytarny styl bywały przedmiotem dyskusji i krytyki.
Odznaczenia, tytuły i dziedzictwo
Trenchard został uhonorowany wieloma odznaczeniami i tytułami, a w historii Wielkiej Brytanii zapisał się jako jedna z najważniejszych postaci w dziejach lotnictwa wojskowego. Często nazywany jest „ojcem RAF” ze względu na rolę, jaką odegrał w tworzeniu zorganizowanej, niezależnej siły powietrznej. Po zakończeniu aktywnej służby działał także w sferze publicznej i politycznej, zasiadał w izbie lordów jako przedstawiciel klasy dowódczej.
Ocena i znaczenie
Ocena Trencharda jest złożona: z jednej strony uznaje się go za wizjonera i reformatora, który stworzył podstawy nowoczesnego lotnictwa wojskowego; z drugiej — niektóre jego poglądy na rolę lotnictwa w wojnie (m.in. nacisk na działania ofensywne i wpływ na morale przeciwnika) oraz autorytarne metody kierowania budzą kontrowersje. Jego wpływ na kształt powojennego lotnictwa brytyjskiego i na instytucje związane z obronnością pozostaje jednak niepodważalny.
Zmarł 10 lutego 1956 roku, pozostawiając po sobie trwałe dziedzictwo w strukturze i doktrynie brytyjskich sił powietrznych oraz w instytucjach publicznych, które współtworzył i reformował.
Portret Trencharda autorstwa Williama Orpena, 13 maja 1917 r.
Kariera
Jako chłopiec Trenchard miał trudności z nauką. Oblał wiele testów i dopiero po jakimś czasie dostał się do armii brytyjskiej jako oficer. Trenchard najpierw udał się z armią do Indii, a następnie poprosił o wyjazd do Afryki Południowej, ponieważ chciał walczyć w wojnie burskiej. W czasie walk Trenchard został postrzelony w klatkę piersiową i z powodu uszkodzenia kręgosłupa nie był w stanie prawidłowo chodzić. Wrócił do Anglii, gdzie lekarz powiedział mu, aby udał się do Szwajcarii, ponieważ powietrze jest tam lepsze niż w Anglii. Trenchard znudził się i zaczął jeździć na bobslejach. Po zderzeniu na szybkim zakręcie Trenchard był w stanie normalnie chodzić, ponieważ jego plecy zostały naprawione. Gdy jego stan zdrowia jeszcze się poprawił, Trenchard wrócił na wojnę w Afryce Południowej.
W 1912 r. Trenchard nauczył się latać i wstąpił do Królewskiego Korpusu Lotniczego. Został drugim najważniejszym człowiekiem w Centralnej Szkole Latania w Anglii i pełnił kilka ważnych funkcji w Królewskim Korpusie Lotniczym podczas I wojny światowej. Trenchard dowodził Królewskim Korpusem Lotniczym we Francji w latach 1915-1917. W 1918 r. przez krótki czas był pierwszym dowódcą Królewskich Sił Powietrznych. Następnie wrócił do Francji, by przejąć kontrolę nad atakami bombowymi Królewskich Sił Powietrznych na Niemcy. W 1919 roku Winston Churchill ponownie powierzył mu dowództwo Królewskich Sił Powietrznych. W ciągu następnych 10 lat Trenchard założył bazy szkoleniowe Sił Powietrznych i upewnił się, że są one wykorzystywane do egzekwowania prawa w części Imperium Brytyjskiego. W latach 30-tych Trenchard kierował londyńską policją (Metropolitan Police) i jako starszy człowiek opowiadał się za utrzymaniem dużych sił RAF. W czasach współczesnych niektórzy twierdzą, że Trenchard był jedną z pierwszych osób, które opowiadały się za bombardowaniami strategicznymi.
Przeszukaj encyklopedię