Ernest P. Worrell to fikcyjna postać, w którą wcielił się nieżyjący już Jim Varney. Postać została stworzona przez agencję reklamową Carden & Cherry z Nashville i początkowo wykorzystywana w krótkich, lokalnych kampaniach telewizyjnych na rynku regionalnym; z czasem zyskała jednak ogólnokrajową rozpoznawalność i doczekała się własnych programów telewizyjnych oraz filmów kinowych.

Ernest, najczęściej ubrany w dżinsową kamizelkę i czapkę z daszkiem, występował w krótkich scenkach, zwracając się bezpośrednio do widza — a konkretnie do niewidocznego i niemego sąsiada o imieniu Vern. Spoty były skonstruowane tak, by odbiorca mógł utożsamiać się z Vernem: Varney patrzył prosto w kamerę, prowadząc pozornie chaotyczny monolog. Pozornie bezcelowe rozmowy Ernesta z Vernem — które w rzeczywistości były monologiem, ponieważ Vern nigdy nie odpowiadał — kończyły się zwykle promocją produktu sponsora, a całość wieńczyło charakterystyczne zakończenie Ernesta: „KnowhutImean?”. Choć Vern nigdy nie był pokazany ani nie odpowiadał na słowa Ernesta, w spotach sugerowano jego obecność przez reakcje takie jak zamykanie drzwi czy kręcenie głową; Vern wielokrotnie dawał do zrozumienia, że uważa Ernesta za uciążliwego, podczas gdy Ernest, pełen dobrych intencji, traktował go jak najbliższego przyjaciela.

Wygląd i cechy charakteru

Ernest to postać komiczna, o przesadnych manierach i prostolinijnym sposobie myślenia. Jego strój — dżinsowa kamizelka i czapka z daszkiem — stały się jego znakiem rozpoznawczym. W zachowaniu łączy entuzjazm, naiwność i upór; te cechy często prowadzą go (i nieświadomie też Vernowi) do komicznych sytuacji. Ernest operuje prostym humorem, slapstickiem i powtarzalnymi frazami, co przyczyniło się do jego łatwej zapamiętywalności przez widzów.

Od reklam do programu i filmów

Sukces reklam spowodował, że postać Ernesta przeniosła się z krótkich spotów na telewizyjne i kinowe produkcje. Do najważniejszych adaptacji należą:

  • serial i programy specjalne pojawiające się w latach 80. (między innymi Hey Vern, It's Ernest!),
  • filmy kinowe: Ernest Goes to Camp (1987), Ernest Saves Christmas (1988), Ernest Goes to Jail (1990), Ernest Scared Stupid (1991), Ernest Rides Again (1993) oraz Ernest Goes to School (1994).

Filmy umocniły pozycję Ernesta jako bohatera popkultury lat 80. i początku lat 90., docierając do szerokiej publiczności dziecięcej i rodzinnej. Jim Varney, tworząc postać, wykorzystywał umiejętność gry z kamerą i talent do komizmu fizycznego, co czyniło Ernesta charakterystycznym i rozpoznawalnym.

Dziedzictwo

Ernest stał się ikoną reklamowego i filmowego humoru tamtej epoki. Postać zaowocowała licznymi gadżetami, powtórkami w telewizji i odniesieniami w kulturze popularnej. Rola Ernesta należy do najbardziej pamiętnych kreacji Jima Varneya — aktora, który zmarł w 2000 roku — i pozostaje przykładem, jak z prostego lokalnego pomysłu reklamowego można stworzyć rozpoznawalny fenomen medialny.

Choć format reklamowy oparty na dialogu z niewidzialnym Vernem mógł wydawać się prosty, to trwałość postaci i jej humor udowodniły, że dobrze poprowadzona koncepcja potrafi przekształcić się w trwały element popkultury.