Katastrofa kopalni San José (Copiapó) 2010 — 33 uwięzionych górników

Katastrofa kopalni San José (Copiapó) 2010 — dramat 33 uwięzionych górników, zaniedbania właścicieli i heroiczna akcja ratunkowa, która poruszyła cały świat.

Wypadek w kopalni Copiapó w 2010 roku był wypadkiem górniczym, który wydarzył się 5 sierpnia 2010 roku, kiedy to zawaliła się kopalnia miedzi i złota San José w pobliżu Copiapó w Chile. Pozostawiła ona 33 górników uwięzionych około 700 metrów pod ziemią.

Kopalnia San José (Mina San José) znajduje się około 45 kilometrów (28 mil) na północ od Copiapó, w regionie Atacama. Górnicy zostali uwięzieni na głębokości około 700 metrów i około 5 kilometrów od wejścia do kopalni. W przeszłości w kopalni zdarzały się wypadki, w tym jeden śmiertelny. Raport chilijskiego rządu z lipca 2010 roku mówił, że właściciele kopalni nie "wzmocnili dachu". Brak wzmocnienia "doprowadził do wcześniejszego zawalenia się dachu". Pojawiły się kontrowersje dotyczące tego, dlaczego kopalnia nie została zamknięta wcześniej.

Niektórzy, w tym prawnicy reprezentujący firmę górniczą, uważają, że po uratowaniu górników właściciele kopalni ogłoszą upadłość.

W dniu 13 października 2010 r. Florencio Ávalos dotarł na powierzchnię. Był on pierwszym uratowanym górnikiem.

Przebieg zdarzeń i odnalezienie

Do pierwszego kontaktu z uwięzionymi doszło po długich działaniach ratunkowych — po 17 dniach akcji, 22 sierpnia 2010 r., wiertnia przebiła się do pustej przestrzeni, gdzie odnaleziono skierowaną do góry wiadomość przymocowaną do końcówki wiertła. Na karteczce widniał krótki, słynny zapis: „Estamos bien en el refugio los 33” („Jesteśmy cali w schronieniu — 33”). To potwierdziło, że wszyscy zostali odnalezieni żywi.

Działania ratunkowe

Ratownictwo prowadziły służby chilijskie przy szerokim wsparciu międzynarodowym — dostarczono ciężkie wiertnice, sprzęt specjalistyczny oraz ekspertów technicznych. Operacja była prowadzona równolegle w kilku wariantach odwiertów, by jak najszybciej dotrzeć do uwięzionych i przygotować tunel ratunkowy wystarczający do wyciągnięcia ludzi. W trakcie akcji zastosowano też wąski kanał (tzw. sondę), przez który przesyłano żywność, lekarstwa, tlen, a także linię komunikacyjną umożliwiającą rozmowy z rodzinami i zespołami medycznymi.

Warunki przetrwania

Uwięzieni przebywali w komorze schronienia wyposażonej w ograniczone zapasy żywności i wody. Dzięki racjonowaniu żywności i wodnym zasobom oraz dostawom przesyłanym przez sondę, grupie udało się przetrwać długie tygodnie. Duże znaczenie miała opieka medyczna i psychologiczna — zarówno na miejscu, jak i zdalna — a także duchowe wsparcie rodzin i służb ratunkowych.

Ratunek i ewakuacja

Po przygotowaniu szerokiego odwiertu i zaprojektowaniu specjalnej kapsuły ratunkowej, nazywanej „Fénix”, rozpoczęto ewakuację. Akcja ratunkowa trwała krótko w dniach 12–13 października 2010 r.; ostatecznie wszyscy 33 górnicy zostali wyciągnięci na powierzchnię po 69 dniach spędzonych pod ziemią. Ewakuacja była transmitowana na żywo i śledzona przez miliony widzów na całym świecie. Pierwszym wyciągniętym górnikiem był Florencio Ávalos, a wszyscy pozostali wyszli żywi i poddani natychmiastowej opiece medycznej.

Wsparcie międzynarodowe i techniczne

W operacji uczestniczyły zespoły i sprzęt z kilku krajów; swoją wiedzę udostępnili eksperci od wiertnictwa, medycyny i psychologii (między innymi specjaliści z NASA doradzali w kwestiach zdrowia i ewentualnej rehabilitacji długotrwałego przebywania w ciasnych warunkach). Projekt kapsuły oraz prace wiertnicze były efektem współpracy chilijskich służb z zagranicznymi firmami i ekspertami.

Skutki i następstwa

Wypadek i spektakularne uratowanie 33 górników wywołały międzynarodowe poruszenie i zwróciły uwagę na problematykę bezpieczeństwa w kopalniach. Chilijski rząd przeprowadził dochodzenia, a sprawa doprowadziła do dyskusji o warunkach pracy i nadzorze nad wydobyciem. Wiele osób i organizacji zwracało uwagę na konieczność zaostrzenia przepisów oraz lepszej kontroli przestrzegania norm bezpieczeństwa. Prawnicy i opinia publiczna debatowali też kwestię odpowiedzialności właścicieli kopalni oraz ewentualnych konsekwencji prawnych i finansowych.

Pamięć i znaczenie

Operacja ratunkowa z Copiapó została zapamiętana jako jedna z najbardziej medialnych i technicznie skomplikowanych akcji ratunkowych początku XXI wieku. Przyczyniła się do rozwoju procedur ratowniczych w górnictwie i stała się symbolem współpracy międzynarodowej w sytuacjach kryzysowych oraz ludzkiej solidarności.

Pytania i odpowiedzi

P: Kiedy miał miejsce wypadek górniczy w Copiapó?

P: Ilu górników zostało uwięzionych w kopalni?

P: Gdzie znajduje się kopalnia San José?

P: Jak głęboko górnicy byli uwięzieni pod ziemią?

P: Dlaczego doszło do zawalenia się kopalni?

P: Czy w przeszłości w kopalni dochodziło do wypadków?

P: Kto był pierwszym uratowanym górnikiem?

Szukaj według litery