Martha Argerich (ur. 5 czerwca 1941 r. w Buenos Aires, Argentyna) - argentyńska pianistka klasyczna żydowskiego pochodzenia.
Argerich urodziła się w Buenos Aires i zaczęła grać na fortepianie w wieku trzech lat. W wieku pięciu lat przeniosła się do nauczyciela Vincenzo Scaramuzzy. Swój pierwszy koncert dała w 1949 r., mając osiem lat. W 1955 r. rodzina przeniosła się do Europy, gdzie Argerich studiowała u Friedricha Guldy w Austrii. Później uczyła się u Stefana Askenazego i Marii Curcio. Przez krótki czas Argerich uczyła się także u Madeleine Lipatti (wdowy po Dinu Lipatti), Abbey Simon i Nikity Magaloff. W 1957 roku, mając szesnaście lat, w ciągu trzech tygodni od siebie wygrała zarówno Międzynarodowy Konkurs Muzyczny w Genewie, jak i Międzynarodowy Konkurs im. Ferruccio Busoniego.
Argerich zaczęła zdobywać sławę na całym świecie, gdy w 1965 roku, w wieku 24 lat, wygrała VII Międzynarodowy Konkurs Chopinowski. W tym samym roku nagrała płytę z utworami Chopina, Brahmsa, Ravela, Liszta i Prokofiewa.
