Louis Henri de Bourbon (1692–1740) – książę Condé i premier Francji (1723–1726)
Louis Henri de Bourbon (1692–1740) — książę Condé i premier Francji (1723–1726). Poznaj życie, politykę i wpływ księcia Burbonów na dwór Ludwika XV.
Louis Henri de Bourbon, książę Bourbon, książę de Condé (Louis Henri Joseph; 18 sierpnia 1692 – 27 stycznia 1740) był głową rodu książąt de Condé i kuzynem panującego rodu Burbonów od 1710 roku aż do swojej śmierci. W latach 1723–1726 pełnił funkcję premiera przy swoim krewnym Ludwiku XV.
Mimo że od 1709/1710 roku był formalnie seniorem rodu Condé, nigdy nie używał tej formy jako nazwiska, preferując tytuł „książę Burbonów”. Na dworze paryskim i na dworze królewskim był powszechnie znany jako Monsieur le Duc. Jako członek panującej dynastii był także księciemkrwi, co nadawało mu uprzywilejowaną pozycję w hierarchii dworskiej.
Pozycja rodowa i działalność
Pochodził z bocznej gałęzi rodu Burbonów — linii Condé — która od wieków należała do najbardziej wpływowych rodzin francuskiej arystokracji. Jako władający dużymi majątkami i rozległymi posiadłościami pełnił rolę jednego z głównych przedstawicieli wielkiej arystokracji, uczestnicząc aktywnie w życiu politycznym i towarzyskim Francji pierwszej połowy XVIII wieku.
Premier Francji (1723–1726)
Objął urząd pierwszego ministra po formalnym osiągnięciu pełnoletności przez Ludwika XV w 1723 roku. W czasie swojej krótkiej kadencji próbował konsolidować władzę królewską po okresie regencji i wpływać na obsadę najważniejszych stanowisk państwowych. Jednym z najważniejszych działań jego rządu było doprowadzenie do zawarcia małżeństwa króla Ludwika XV z Marią Leszczyńską w 1725 roku — decyzja o wielkim znaczeniu dla dynastycznych i politycznych układów w Europie.
Spięcie z rywalami i upadek
Rządy księcia Condé trwały jednak krótko. W 1726 roku stracił stanowisko pod wpływem intryg dworskich i rosnącej roli politycznych przeciwników, na czele z kardynałem Fleury, który odzyskał zaufanie króla i objął realne kierownictwo rządu. Po utracie władzy Louis Henri stopniowo wycofał się z aktywnej polityki, zachowując jednak tytuły i część swych przywilejów oraz ziemskie dobra.
Śmierć i dziedzictwo
Zmarł 27 stycznia 1740 roku. Jego krótkie urzędowanie jako premiera pozostawiło ślad przede wszystkim w wydarzeniu, jakim było małżeństwo króla. Jako przedstawiciel potężnej linii Condé przyczynił się do utrzymania pozycji tej gałęzi Burbonów w obrębie francuskiej elity, a jego postawa na dworze i sposób sprawowania władzy są często przywoływane w analizach polityki dworskiej pierwszej połowy XVIII wieku.
Małżeństwa i dzieci
9 lipca 1713 roku w Wersalu ożenił się z Marią Anną de Bourbon, która zmarła w 1720 roku. Marie Anne była najstarszą córką Marie Thérèse de Bourbon i jej męża François Louis, księcia de Conti. Małżeństwo nie miało dzieci.
Po drugie 23 lipca 1728 r. ożenił się z Karoliną Hesse-Rotenburg i mieli jednego syna;
- Louis Joseph de Bourbon (9 sierpnia 1736 - 13 maja 1818), który dowodził "Armią Condé" podczas wojen rewolucji francuskiej. Był także dwukrotnie żonaty.
Tytuły i style
- 18 sierpnia 1692 - 4 marca 1710 Jego Najjaśniejsza Wysokość Książę Enghien
- 4 marca 1710 - 27 stycznia 1740 Jego Najjaśniejsza Wysokość Książę Burbon ("Monsieur le Duc")
Przeszukaj encyklopedię