Louis Henri de Bourbon, książę Bourbon, książę de Condé (Louis Henri Joseph; 18 sierpnia 1692 – 27 stycznia 1740) był głową rodu książąt de Condé i kuzynem panującego rodu Burbonów od 1710 roku aż do swojej śmierci. W latach 1723–1726 pełnił funkcję premiera przy swoim krewnym Ludwiku XV.

Mimo że od 1709/1710 roku był formalnie seniorem rodu Condé, nigdy nie używał tej formy jako nazwiska, preferując tytuł „książę Burbonów”. Na dworze paryskim i na dworze królewskim był powszechnie znany jako Monsieur le Duc. Jako członek panującej dynastii był także księciemkrwi, co nadawało mu uprzywilejowaną pozycję w hierarchii dworskiej.

Pozycja rodowa i działalność

Pochodził z bocznej gałęzi rodu Burbonów — linii Condé — która od wieków należała do najbardziej wpływowych rodzin francuskiej arystokracji. Jako władający dużymi majątkami i rozległymi posiadłościami pełnił rolę jednego z głównych przedstawicieli wielkiej arystokracji, uczestnicząc aktywnie w życiu politycznym i towarzyskim Francji pierwszej połowy XVIII wieku.

Premier Francji (1723–1726)

Objął urząd pierwszego ministra po formalnym osiągnięciu pełnoletności przez Ludwika XV w 1723 roku. W czasie swojej krótkiej kadencji próbował konsolidować władzę królewską po okresie regencji i wpływać na obsadę najważniejszych stanowisk państwowych. Jednym z najważniejszych działań jego rządu było doprowadzenie do zawarcia małżeństwa króla Ludwika XV z Marią Leszczyńską w 1725 roku — decyzja o wielkim znaczeniu dla dynastycznych i politycznych układów w Europie.

Spięcie z rywalami i upadek

Rządy księcia Condé trwały jednak krótko. W 1726 roku stracił stanowisko pod wpływem intryg dworskich i rosnącej roli politycznych przeciwników, na czele z kardynałem Fleury, który odzyskał zaufanie króla i objął realne kierownictwo rządu. Po utracie władzy Louis Henri stopniowo wycofał się z aktywnej polityki, zachowując jednak tytuły i część swych przywilejów oraz ziemskie dobra.

Śmierć i dziedzictwo

Zmarł 27 stycznia 1740 roku. Jego krótkie urzędowanie jako premiera pozostawiło ślad przede wszystkim w wydarzeniu, jakim było małżeństwo króla. Jako przedstawiciel potężnej linii Condé przyczynił się do utrzymania pozycji tej gałęzi Burbonów w obrębie francuskiej elity, a jego postawa na dworze i sposób sprawowania władzy są często przywoływane w analizach polityki dworskiej pierwszej połowy XVIII wieku.