W 2008 roku w Japonii istniało 87 uniwersytetów krajowych (国立大学, kokuritsu daigaku), 89 uniwersytetów publicznych i 580 uniwersytetów prywatnych. Uniwersytety krajowe cieszą się wysoką reputacją w systemie szkolnictwa wyższego Japonii; wstęp na nie bywa często trudniejszy niż na uczelnie prywatne lub komunalne, a wiele z nich pełni wiodącą rolę w badaniach naukowych i kształceniu kadr.

Co to jest "uniwersytet narodowy"?

Termin kokuritsu daigaku (国立大学) odnosi się do uczelni założonych i dotowanych przez centralny rząd Japonii. Historycznie te uczelnie były instytucjami publicznymi bezpośrednio zarządzanymi przez państwo. Tradycyjnie obejmują one również słynne, dawne "cesarskie uniwersytety" (m.in. Tokijski, Kioto, Tohoku, Kyūshū, Osakijski, Nagoyski i Hokkaidō), które zachowały silną pozycję naukową i prestiż rekrutacyjny.

Reforma 2004 — narodowe korporacje uniwersyteckie

W 2004 roku nastąpiła zasadnicza zmiana prawno-organizacyjna systemu — większość uniwersytetów narodowych przekształcono w tzw. kokuritsu daigaku hōjin (国立大学法人), czyli "narodowe korporacje uniwersyteckie". Główne skutki tej reformy to:

  • Większa autonomia w zarządzaniu uczelnią, w tym w planowaniu budżetu, zatrudnianiu kadry oraz tworzeniu programów nauczania i badań.
  • Zmiana statusu pracowników — wielu pracowników i wykładowców nie jest już bezpośrednio zatrudnionych jako państwowi urzędnicy (国家公務員, kokka kōmuin), co pozwoliło na elastyczniejsze formy zatrudnienia.
  • Inny model finansowania — chociaż uczelnie nadal otrzymują dotacje państwowe, większy nacisk położono na samodzielne pozyskiwanie funduszy (granty badawcze, opłaty szkolne, współpraca z przemysłem).
  • Kontrola nadzorczą nadal pełni rząd (głównie Ministerstwo Edukacji, Kultury, Sportu, Nauki i Technologii — MEXT), lecz relacja między ministerstwem a uczelniami stała się mniej bezpośrednia.

Charakterystyka uniwersytetów narodowych

  • Wiele z tych uczelni prowadzi rozbudowaną działalność badawczą i międzynarodową współpracę.
  • Czesne na uniwersytetach narodowych jest zwykle niższe niż na uczelniach prywatnych, ale koszty życia i konkurencja rekrutacyjna mogą być znaczące.
  • Po reformie uczelnie zyskały większe pole manewru w tworzeniu strategii rozwoju, co pozwoliło im na elastyczniejsze reagowanie na potrzeby rynku pracy i nauki.
  • W praktyce niektóre instytucje narodowe specjalizują się w określonych dziedzinach (np. instytuty technologiczne, uniwersytety medyczne, uniwersytety pedagogiczne).

Pełna lista japońskich uniwersytetów krajowych

Poniżej zamieszczono pełną listę uczelni wskazanych pierwotnie w tekście:

  • Aichi University of Education
  • Uniwersytet Akita
  • Uniwersytet Medyczny Asahikawa
  • Uniwersytet Chiba
  • Uniwersytet Ehime
  • Uniwersytet Edukacyjny w Fukuoka
  • Uniwersytet w Fukushimie
  • Uniwersytet Gifu
  • Uniwersytet Studiów Zaawansowanych
  • Uniwersytet Gunma
  • Hamamatsu University School of Medicine
  • Uniwersytet Hirosaki
  • Uniwersytet Hiroszima
  • Uniwersytet Hitotsubashi (dawny Tokyo College of Commerce)
  • Uniwersytet Hokkaido (dawny Cesarski Uniwersytet Hokkaido)
  • Uniwersytet Edukacyjny Hokkaido
  • Hyogo University of Teacher Education
  • Uniwersytet Ibaraki
  • Uniwersytet w Iwate
  • Japoński Advanced Institute of Science and Technology
  • Uniwersytet Edukacyjny Joetsu
  • Uniwersytet Kagawański
  • Uniwersytet w Kagoshimie
  • Uniwersytet Kanazawa
  • Instytut Technologii Kitami
  • Uniwersytet Kobe
  • Uniwersytet w Kochi
  • Uniwersytet Kumamoto
  • Instytut Technologii w Kioto
  • Uniwersytet Kioto (dawny Cesarski Uniwersytet Kioto)
  • Uniwersytet Edukacyjny w Kioto
  • Instytut Technologii Kyushu
  • Uniwersytet Kyushu (dawny Cesarski Uniwersytet Kyushu)
  • Uniwersytet Mie
  • Uniwersytet Edukacyjny Miyagi
  • Instytut Technologiczny Muroran
  • Politechnika Nagaoka
  • Uniwersytet Nagasaki
  • Instytut Technologii w Nagoi
  • Uniwersytet w Nagoi (dawny Cesarski Uniwersytet w Nagoi)
  • Nara Institute of Science and Technology
  • Nara University of Education
  • Nara Women's University
  • Naruto University of Education
  • Narodowy Instytut Studiów nad Polityką (National Graduate Institute for Policy Studies)
  • Narodowy Instytut Fitnessu i Sportu w Kanoi
  • Uniwersytet Niigata
  • Obihiro University of Agriculture and Veterinary Medicine
  • Uniwersytet w Ochanomizu
  • Uniwersytet w Oicie
  • Okayama University
  • Uniwersytet w Osace Kyoiku
  • Uniwersytet w Osace (dawny Cesarski Uniwersytet w Osace)
  • Uniwersytet Handlowy w Otaru
  • Uniwersytet Saga
  • Uniwersytet w Saitamie
  • Uniwersytet Shiga
  • Uniwersytet Medyczny Shiga
  • Uniwersytet Shimane
  • Uniwersytet Shinshu
  • Uniwersytet Shizuoka
  • Uniwersytet Tohoku (były Cesarski Uniwersytet Tohoku)
  • Uniwersytet Gakugei w Tokio
  • Tokyo Institute of Technology
  • Tokijski Uniwersytet Medyczny i Stomatologiczny
  • Tokyo University of Agriculture and Technology
  • Tokijski Uniwersytet Studiów Zagranicznych
  • Tokijski Uniwersytet Nauki i Techniki Morskiej
  • Tokyo National University of Fine Arts and Music
  • Uniwersytet Tottori
  • Uniwersytet Techniczny Toyohashi
  • Politechnika Tsukuba
  • Uniwersytet Elektro-Łączności
  • Uniwersytet w Fukui
  • Uniwersytet Miyazaki
  • Uniwersytet w Ryukyusie
  • Uniwersytet w Tokushimie
  • Uniwersytet Tokijski (dawny Cesarski Uniwersytet Tokijski)
  • Uniwersytet w Toyamie
  • Uniwersytet w Tsukubie
  • Uniwersytet Yamanashi
  • Uniwersytet Utsunomiya
  • Uniwersytet Wakayama
  • Uniwersytet Yamagata
  • Uniwersytet Yamaguchi
  • Uniwersytet Narodowy Yokohama

Rząd Japonii założył także The Open University of Japan oraz Okinawa Institute of Science and Technology. Państwo wspiera te instytucje finansowo i organizacyjnie, jednak mają one odrębny status prawny i nie są klasyfikowane w tej samej kategorii co wymienione wyżej uniwersytety narodowe.

Uwaga: lista zamieszczona powyżej odzwierciedla wykaz z tekstu źródłowego. W kolejnych latach mogły zaistnieć zmiany organizacyjne (mergers, nowe korporacje uniwersyteckie, zmiany statusu prawnego), dlatego przy planowaniu studiów lub współpracy badawczej warto sprawdzić aktualne informacje na oficjalnych stronach poszczególnych uczelni lub w źródłach rządowych.