Klub 500 homerów w MLB — definicja, historia i członkowie
Klub 500 home runów w MLB — historia, rekordy i członkowie: ikony, kontrowersje i wpływ na Baseball Hall of Fame.
Definicja
W Major League Baseball (MLB) termin „klub 500 home runów” odnosi się do grupy zawodników, którzy w swojej karierze zdobyli 500 lub więcej home runów. To jedno z najsłynniejszych osiągnięć indywidualnych w baseballu, traktowane często jako wyznacznik długotrwałej potęgi uderzeniowej gracza.
Historia i kluczowe rekordy
Pierwszym graczem, który dołączył do tego „klubu”, był Babe Ruth — jego 500. home run padł 11 sierpnia 1929 roku. Ruth zakończył karierę w 1935 roku z dorobkiem 714 home runów; jego rekord utrzymał się aż do 1974 roku, kiedy to pobił go Hank Aaron. Aaron zakończył karierę z 755 home runami, a ostateczny rekord (762) ustanowił Barry Bonds w 2007 roku.
Stan na 22 kwietnia 2014: do momentu, gdy Albert Pujols trafił swój 500. home run (22 kwietnia 2014), w klubie znajdowało się 26 zawodników.
Członkowie i ciekawostki
- Wśród wspomnianych 26 zawodników (w chwili osiągnięcia przez Pujolsa 500) było 14 praworęcznych, 10 leworęcznych oraz 2 switch hitterów (czyli zawodników uderzających z obu stron talerza).
- San Francisco Giants (wliczając okres, gdy drużyna występowała jako New York Giants) są jedyną franczyzą, która może się poszczycić czterema graczami z 500+ home runami: Mel Ott, Willie Mays, Willie McCovey i Barry Bonds.
- Czterech zawodników z klubu 500 — Aaron, Mays, Eddie Murray i Rafael Palmeiro — należy także do elitarnego grona graczy z 3000+ trafieniami (hits).
- Gary Sheffield zdobył swój 500. home run jako gracz New York Mets — co było zarazem jego pierwszym home runem w barwach tej franczyzy; to rzadki przypadek, gdy pięćsetny home run jest jednocześnie pierwszym takim uderzeniem zawodnika dla danej drużyny.
- Alex Rodriguez był jednym z najmłodszych członków tego klubu — osiągnął 500. home run w wieku 32 lat i 8 dni. Z kolei najstarszym był Ted Williams, który przekroczył ten próg w wieku 41 lat i 291 dni.
Klub 500 a Baseball Hall of Fame
Członkostwo w klubie 500 jest tradycyjnie uważane za mocny argument przemawiający za wyborem do Baseball Hall of Fame, lecz w ostatnich dekadach jego znaczenie stało się przedmiotem dyskusji. Zasady kwalifikacji do głosowania przewidują, że zawodnik staje się uprawniony pięć lat po zakończeniu kariery; jeżeli zawodnik zmarł w trakcie tego okresu, czas oczekiwania może zostać skrócony do sześciu miesięcy.
W praktyce kilku członków klubu 500 nie zostało wybranych do Hall of Fame lub spotkało się z kontrowersjami z tym związanymi. Do graczy często wymienianych w kontekście „Ery Steroidów” należą m.in. Barry Bonds, Sammy Sosa, Mark McGwire i Rafael Palmeiro — wszyscy mieli w przeszłości powiązania z zarzutami o stosowanie środków poprawiających wydolność (PED). To właśnie kwestia dopingu znacząco wpłynęła na decyzje wyborcze i debatę publiczną o kryteriach oceny kandydatów.
Przykładowo, Palmeiro został pierwszym członkiem klubu 500, który w 2014 roku został zdjęty z karty do głosowania do Hall of Fame z powodu uzyskania mniej niż 5% głosów, co oznaczało zakończenie jego obecności na liście wyborczej. Decyzje wyborców w tym okresie uznano przez wielu za sygnał, że powiązania z dopingiem będą miały decydujący wpływ na szanse kandydatów z „Ery Steroidów”.
Podsumowanie
Klub 500 home runów pozostaje jednym z najbardziej rozpoznawalnych mierników siły uderzeniowej i długowieczności w MLB. Jednocześnie współczesna ocena osiągnięć baseballowych coraz częściej uwzględnia kontekst historyczny, badania antydopingowe i etykę sportową — co sprawia, że sama liczba home runów nie zawsze jest jedynym kryterium pamięci i honoru dla zawodnika.

Barry Bonds dołączył do klubu 500 home run w 2001 roku i ustanowił nowy rekord kariery w home runie - 762 w 2007 roku.
Klucz
| Gracz | Nazwa gracza |
| HR | Career home runs |
| Data | Data 500. home run gracza |
| Zespół | Drużyna battera na jego 500. home run. |
| Sezony | Sezony, w których ten gracz grał w głównych ligach |
| † | Wybrany do Baseballowej Sali Sław |
| * | Oznacza gracza, który jest nadal aktywny |
Członkowie
Statystyki aktualne na dzień 8 czerwca 2014 r.
| Gracz | HR | Data | Zespół | Sezony | Odnośnik (odnośniki) |
| Barry Bonds | 762 | 17 kwietnia 2001 r. | San Francisco Giants | 1986–2007 | |
| Hank Aaron† | 755 | 14 lipca 1968 r. | Atlanta Braves | 1954–1976 | |
| 714 | 11 sierpnia 1929 r. | 1914–1935 | |||
| Willie Mays† | 660 | 13 września 1965 r. | San Francisco Giants | 1951–1973 | |
| Ken Griffey, Jr. | 630 | 20 czerwca 2004 r. | Cincinnati Reds | 1989–2010 | |
| Alex Rodriguez* | 618 | 4 sierpnia 2007 r. | 1994– | ||
| Jim Thome | 612 | 16 września 2007 r. | Chicago White Sox | 1991–2012 | |
| Sammy Sosa | 609 | 4 kwietnia 2003 r. | Chicago Cubs | 1989–2005, 2007 | |
| Frank Robinson† | 586 | 13 września 1971 r. | Baltimore Orioles | 1956–1976 | |
| 583 | 5 sierpnia 1999 r. | Kardynałowie z St. Louis | 1986–2001 | ||
| Harmon Killebrew† | 573 | 10 sierpnia 1971 r. | Bliźniaki z Minnesoty | 1954–1975 | |
| Rafael Palmeiro | 569 | 11 maja 2003 r. | Rangers z Teksasu | 1986–2005 | |
| Reggie Jackson† | 563 | 17 września 1984 r. | Anioły Kalifornijskie | 1967–1987 | |
| 555 | 31 maja 2008 r. | 1993–2011 | |||
| Mike Schmidt† | 548 | 18 kwietnia 1987 r. | 1972–1989 | ||
| Mickey Mantle† | 536 | 14 maja 1967 r. | 1951–1968 | ||
| Jimmie Foxx† | 534 | 24 września 1940 r. | 1925–1942, 1944–1945 | ||
| Ted Williams† | 521 | 17 czerwca 1960 r. | 1939–1942, 1946–1960 | ||
| Willie McCovey† | 521 | 30 czerwca 1978 r. | San Francisco Giants | 1959–1980 | |
| Frank Thomas† | 521 | 28 czerwca 2007 r. | Toronto Blue Jays | 1990–2008 | |
| 512 | 12 maja 1970 r. | Chicago Cubs | 1953–1971 | ||
| Eddie Mathews† | 512 | 14 lipca 1967 r. | Houston Astros | 1952–1968 | |
| Mel Ott† | 511 | 1 sierpnia 1945 r. | New York Giants | 1926–1947 | |
| Gary Sheffield | 509 | 17 kwietnia 2009 r. | Metsi nowojorscy | 1988–2009 | |
| Albert Pujols* | 507 | 22 kwietnia 2014 r. | Los Angeles Angels of Anaheim | 2001– | |
| Eddie Murray† | 504 | 6 września 1996 r. | Baltimore Orioles | 1977–1997 |

Babe Ruth była pierwszym zawodnikiem, który dotarł do 500 home runów i ustanowił karierę home run na poziomie 714, która trwała do 1974 roku.

Albert Pujols jest najnowszym graczem, który trafił na 500 home runs, jeden z 11, który osiągnął kamień milowy w latach 1999 - 2014.
Pytania i odpowiedzi
P: Kto był pierwszym członkiem klubu 500 home runów?
O: Babe Ruth był pierwszym członkiem klubu 500 home run. Zakończył swoją karierę z 714 home runami.
P: Jaki jest obecny rekord w ilości home runów w karierze?
O: Barry Bonds jest obecnie rekordzistą w ilości home runów w karierze - 762.
P: Ilu zawodników należy do klubu 500 home runów?
A: Do klubu 500 home runów należy 26 zawodników.
P: W której firmie czterech zawodników osiągnęło 500 home runów, będąc w jej składzie?
O: W drużynie San Francisco Giants czterech zawodników osiągnęło 500 home runów, a są to Mel Ott, Willie Mays, Willie McCovey i Barry Bonds.
P: Ilu członków klubu 500 Home Run jest jednocześnie członkami klubu 3.000 trafień?
O: Czterech członków klubu 500 Home Run należy również do klubu 3000 trafień; Hank Aaron, Willie Mays, Eddie Murray i Rafael Palmeiro.
P: Kto jest najmłodszym zawodnikiem, który zdobył 500 homerów?
O: Alex Rodriguez ma 32 lata i 8 dni, jest najmłodszym zawodnikiem, który zdobył 500 punktów.
P: Kto jest najstarszym graczem, który zdobył 500 punktów?
A: Ted Williams ma 41 lat i 291 dni i jest najstarszym graczem, który zdobył 500 punktów.
Przeszukaj encyklopedię