WrestleMania 2000 (XVI) — WWF w Anaheim: karta walk, rekordy i ciekawostki
WrestleMania 2000 (XVI) — relacja z Anaheim: pełna karta walk, rekordy, unikatowe ciekawostki i analiza historycznej gali WWF z 2 kwietnia 2000.
WrestleMania 2000 (znana również jako WrestleMania XVI) była szesnastą coroczną WrestleManią - zawodowym wrestlingowym pay-per-view produkowanym przez World Wrestling Federation (WWF). Doszło do niej 2 kwietnia 2000 roku na arenie Arrowhead Pond w Anaheim w Kalifornii. Ta WrestleMania różni się od innych, ponieważ jest to jedyna WrestleMania, która nie zawiera przynajmniej jednego standardowego pojedynku wrestlingowego jeden na jednego. Jest to również jedyna WrestleMania, która używa roku w swojej nazwie.
Krótkie wprowadzenie i kontekst
WrestleMania 2000 odbyła się w okresie intensywnego, teatralnego cyklu fabularnego znanego jako „McMahon‑Helmsley Era”. Show kładło nacisk na rozbudowane storyliny, sojusze i zdrady, dlatego karta zawierała wiele meczów wieloosobowych i specjalnych gimmicków zamiast tradycyjnych pojedynków 1 na 1. Impreza przyciągnęła fanów ze względu na wysoką produkcję, duże nazwiska na plakacie oraz pamiętną walkę drużynową typu „triangle ladder match”, która zapisała się w historii jako jedno z klasycznych starć erę Attitude/Always.
Karta walk (wybrane starcia)
- Główne wydarzenie: czteroosobowy mecz eliminacyjny o WWF Championship (uczestnicy w głównym programie stanowili rdzeń topowej rywalizacji sezonu).
- Triangle Ladder Match o WWF Tag Team Championship: trójstronny mecz drabinowy z udziałem czołowych tag teamów epoki — to spotkanie uznawane jest za jedno z przełomowych w historii walk tag teamowych i stało się inspiracją dla późniejszych, równie brutalnych pojedynków z drabinami.
- Hardcore i mid‑card: gala zawierała również mecze z kategoriami Hardcore oraz inne starcia o pasy średniej rangi – format i przebieg tych walk odzwierciedlały ówczesne zasady 24/7 i chęć pokazania dynamicznej, chaotycznej akcji.
- Dodatkowo na karcie znalazły się wieloosobowe segmenty i In‑Ring skecze skupione na rozbudowanych wątkach fabularnych (m.in. interakcje rodzin McMahonów, sojusze i wewnętrzne rozgrywki w rosterze).
Rekordy i statystyki
- Jedyna WrestleMania bez pojedynku 1 na 1: WrestleMania 2000 to jak dotąd jedyna edycja, w której nie rozegrano tradycyjnego, pojedynczego starcia jeden na jednego na karcie głównej.
- Nazwa z rokiem: to również jedyna edycja WrestleManii, która w oficjalnej nazwie zawierała rok („2000”) zamiast numeru rzymskiego czy zwykłego tytułu.
- Widownia: wydarzenie odbyło się na Arrowhead Pond (obecnie Honda Center) w Anaheim i przyciągnęło kilkunastotysięczną publiczność z regionu oraz gości z całego kraju — wydarzenie było jednym z większych show WWF w sezonie 1999–2000 pod względem skali produkcji.
Ciekawostki i znaczenie w historii wrestlingu
- Przełomowa walka tag teamowa: Triangle Ladder Match (trójstronny mecz drabinowy) z udziałem topowych ekip tag teamowych tamtej ery jest uważany za klasyk i wpłynął na rozwój brutalniejszych, high‑risk spotów w tag teamach (później ewoluowało to w koncepcję TLC).
- Skupienie na storytellingu: karta i segmenty tej WrestleManii mocno odzwierciedlały dominujący wówczas styl – więcej fabuły, mniej tradycyjnych pojedynków – co podkreśliło teatralny aspekt productu WWF z przełomu wieków.
- Wpływ na karierę zawodników: występy na tej gali pomogły umocnić pozycję kilku gwiazd w main‑eventowym statusie oraz wyniosły niektóre zespoły tag teamowe do roli ikon ery Attitude/Pop.
- Pamiętana przez fanów: mimo mieszanych recenzji krytyków co do spójności karty, wiele pojedynków (zwłaszcza drabinowych) zapadło w pamięć jako jedne z najbardziej widowiskowych momentów sezonu.
Odbiór i dziedzictwo
W kontekście długofalowym WrestleMania 2000 pozostaje kontrowersyjną, ale znaczącą pozycją w historii WWF/WWE. Z jednej strony wydarzenie jest krytykowane za nadmierne poleganie na wieloosobowych gimmick matchach zamiast klasycznych pojedynków, z drugiej — niektóre starcia stały się kultowe i wpłynęły na dalszy rozwój stylistyki walk w latach 2000–2002. Dla fanów epoki jest to WrestleMania reprezentująca szczyt spektakularności i teatralności ery Attitude/Turn‑of‑the‑Century.
Jeśli chcesz, mogę rozwinąć ten artykuł o pełną, szczegółową kartę walk (z wynikami), opisy poszczególnych starć krok po kroku, a także dodać zdjęcia i cytaty z recenzji z tamtego okresu.
Wyniki
| Nie. | Wyniki | Uzgodnienia | Times |
| 1 | Big Boss Man i Bull Buchanan pokonali The Godfather i D'Lo Brown (z Ice-T) | Mecz tag teamów | 9:02 |
| 2 | Hardcore Holly wygrał przez ostatnie pokonanie Crash Holly (c) | Hardcore battle royal o WWF Hardcore Championship | 15:00 |
| 3 | T & A (Albert i Test) (z Trish Stratus) pokonali Head Cheese (Al Snow i Steve Blackman) (z Chesterem McCheesertonem) | Mecz tag teamów | 7:03 |
| 4 | Edge i Christian pokonali The Dudley Boyz (Bubba Ray Dudley i D-Von Dudley) (c) oraz The Hardy Boyz (Jeff Hardy i Matt Hardy) | Triangle ladder match o WWF Tag Team Championship | 22:30 |
| 5 | Terri Runnels (z The Fabulous Moolah) pokonała The Kat (z Mae Young) | Catfight z Val Venisem jako sędzią specjalnym | 2:26 |
| 6 | Chyna i Too Cool (Grand Master Sexay i Scotty 2 Hotty) pokonali The Radicalz (Dean Malenko, Eddie Guerrero i Perry Saturn) | Sześcioosobowy mecz tag teamów intergender | 9:37 |
| 7 | Chris Benoit pokonał Chrisa Jericho i Kurta Angle (c) (pierwszy upadek) (Intercontinental Title) | Two-fall Triple threat match o WWF Intercontinental and European Championships | 13:36 |
| 8 | Kane i Rikishi (z Paulem Bearerem) pokonali D-Generation X (Road Dogg i X-Pac) (z Tori) | Mecz tag teamów | 4:14 |
| 9 | Triple H (c) (ze Stephanie McMahon-Helmsley) pokonał The Rocka (z Mr. McMahonem), Micka Foleya (z Lindą McMahon) i Big Showa (z Shane'em McMahonem) | Fatal four-way elimination match o mistrzostwo WWF | 36:24 |
| |||
| Hardcore Championship battle royal zmiany tytułów | ||||||||||||||
| Numer | Nowy mistrz | Metoda | Czas | |||||||||||
| 1 | Tazz | Pinned Crash Holly po Capture Suplex | 00:26 | |||||||||||
| 2 | Viscera | Pinned Tazz po Powerslamie | 01:00 | |||||||||||
| 3 | Funaki | Pinned Viscera po latający shoulderblock przez Bradshaw | 07:51 | |||||||||||
| 4 | Rodney | Przypiął Funakiego po wrzuceniu go w ścianę za kulisami. | 08:11 | |||||||||||
| 5 | Joey Abs | Przypiął Rodneya po Gutwrench Suplex. | 08:24 | |||||||||||
| 6 | Thrasher | Pinned Joey Abs po Clothesline | 08:46 | |||||||||||
| 7 | Pete Gas | Przypiął Thrashera po uderzeniu go gaśnicą | 09:29 | |||||||||||
| 8 | Tazz | Przypiął Pete'a Gas'a po T-Bone Suplexie | 10:17 | |||||||||||
| 9 | Crash Holly | Pinned Tazz po uderzeniu go blachą do ciastek | 14:20 | |||||||||||
| 10 | Hardcore Holly | Przypiął Crash Holly po uderzeniu go słoikiem z cukierkami | 15:00 | |||||||||||
| Fatal four-way match eliminacje | |||||
| Eliminacja nr. | Wrestler | Zlikwidowany przez | Ruch eliminacyjny | Czas | |
| 1 | Big Show | The Rock | Pinned po Rock Bottom | 04:50 | |
| 2 | Mick Foley | Triple H | Pinned po Pedigree na stalowe krzesło | 19:40 | |
| 3 | The Rock | Triple H | Pinned po dwóch Chair shots to the head przez Mr. McMahon | 36:24 | |
- ↑ Pozostałymi uczestnikami byli: Bradshaw, Faarooq, Funaki, Joey Abs, Mosh, Pete Gas, Rodney, Taka Michinoku, Tazz, Thrasher i Viscera.
Przeszukaj encyklopedię