Adolphe Nourrit — francuski tenor operowy, librecista i kompozytor (1802–1839)
Adolphe Nourrit — wybitny francuski tenor, librecista i kompozytor; kreował role Rossiniego, napisał libretto La Sylphide, życiowa tragedia i wpływ na operę paryską.
Adolphe Nourrit (3 marca 1802 – 8 marca 1839) był jednym z najważniejszych francuskich tenorów pierwszej połowy XIX wieku, a także librecistą i kompozytorem. Urodził się w Montpellier (Hérault) w rodzinie muzycznej — jego ojciec był śpiewakiem operowym, co wpłynęło na wczesne zainteresowanie Adolpha sceną i repertuarem operowym.
Wczesna kariera i sukcesy w Paryżu
Nourrit miał niespełna 20 lat, kiedy w 1821 roku zadebiutował w paryskim repertuarze operowym w Iphigénie en Tauride Glucka. Dzięki wrażliwości muzycznej i nowatorskiemu podejściu do interpretacji ról szybko zyskał uznanie publiczności i krytyków. W 1826 roku zastąpił ojca na stanowisku głównego tenora w paryskiej Opérze — funkcję tę sprawował do 1836 roku. Jego głos i styl aktorski były szczególnie cenione w repertuarze francuskim, gdzie znaczenie miała nie tylko linia melodyczna, lecz i wyraz teatralny oraz dykcja.
Współpraca z kompozytorami i rola w życiu muzycznym Paryża
Nourrit stał się bliskim współpracownikiem wielu kompozytorów i miał znaczący wpływ na paryskie życie operowe: artyści i twórcy konsultowali z nim nowe dzieła, licząc się z jego uwagami dotyczącymi deklamacji i obsady. Był uczniem Rossiniego i brał udział w tworzeniu oraz wykonywaniu francuskich wersji oper tego kompozytora, kreując wówczas główne role tenorowe. W 1827 roku został powołany do Conservatoire de Paris, co potwierdzało jego pozycję jako jednej z wiodących postaci paryskiego środowiska muzycznego.
Librecista, kompozytor i popularyzator pieśni
Poza karierą sceniczną Nourrit pisał libretta i utwory sceniczne. Napisał wiele tekstów do baletów wystawianych w Opérze; jego najbardziej znane libretto to towarzyszące powstaniu baletu romantycznego La Sylphide (1832), którego premiera miała ogromne znaczenie dla rozwoju baletu romantycznego w Europie. W repertuarze salonowym popularyzował pieśni, przynosząc francuskiej publiczności m.in. utwory Schuberta i eksponując formę pieśni jako odrębną dziedzinę sztuki wokalnej.
Pogorszenie głosu, rywalizacja i próby powrotu
W 1836 roku Nourrit doświadczył nagłego pogorszenia głosu podczas występu w Opérze. Utrata sprawności głosowej oraz zmieniające się gusta — związane między innymi z pojawieniem się nowego typu tenora, reprezentowanego przez Gilberta Dupreza, który promował mocniejszy, „piersiowy” sposób wydobywania wysokich dźwięków — spowodowały, że jego pozycja w operze osłabła. Po tej dacie częściej występował w recitalach salonowych niż na wielkiej scenie.
Aby odzyskać formę, Nourrit udał się do Włoch, gdzie studiował technikę i interpretację u Donizettiego w Neapolu; tam również debiutował w 1838 roku. Pomimo wysiłków nie osiągnął pełnego powrotu do dawnej siły głosu i prestiżu scenicznego, co pogłębiało jego frustrację i kryzys psychiczny.
Śmierć i dziedzictwo
W 1839 roku, pogrążony w kryzysie fizycznym i psychicznym, popełnił samobójstwo. Został pochowany na cmentarzu Montmartre w Paryżu. Jego żona zmarła kilka miesięcy później przy porodzie.
Znaczenie historyczne
- Nourrit pozostawił ślad jako wybitny interpretator francuskiego repertuaru operowego pierwszej połowy XIX wieku — ceniono go za wrażliwość interpretacyjną i zdolności aktorskie.
- Jako librecista przyczynił się do rozwoju baletu romantycznego (m.in. La Sylphide), a jako popularyzator pieśni pomógł wprowadzić do francuskich salonów twórczość Schuberta.
- Jego tragiczna historia i rywalizacja z wykonawcami nowego typu (np. Gilbertem Duprez) ilustrują przemiany technik śpiewu oraz gustów publiczności w pierwszej połowie XIX wieku.
Adolphe Nourrit często wspominany jest w literaturze muzycznej jako artysta o wielkim talencie dramatycznym, którego karierę przerwały problemy zdrowotne i psychiczne — postać, która jednocześnie symbolizuje koniec pewnej epoki w estetyce wokalnej i narodziny nowego typu tenora w operze francuskiej.
Nourrit
Pytania i odpowiedzi
P: Kim był Adolphe Nourrit?
O: Adolphe Nourrit był francuskim tenorem operowym, librecistą i kompozytorem urodzonym w Montpellier, Hérault.
P: Kiedy Nourrit zadebiutował na scenie operowej?
O: Nourrit zadebiutował na scenie operowej w 1821 roku w Iphigénie en Tauride Glucka, mając prawie 20 lat.
P: Jakie stanowisko zajmował Nourrit w paryskiej Opéra?
O: Nourrit zastąpił swojego ojca na stanowisku głównego tenora w Paris Opéra w 1826 roku i pełnił tę funkcję do 1836 roku.
P: Kogo uczył się Nourrit i co osiągnął w czasie studiów?
O: Nourrit był uczniem Rossiniego i stworzył wszystkie główne role tenorowe we francuskich operach Rossiniego. Zdobył również znaczną władzę w Opérze i był konsultowany przez kompozytorów, a jego aprobata była poszukiwana dla utworów w toku.
P: Co jest godne uwagi w twórczości kompozytorskiej Nourrita?
O: Nourrit napisał wiele librett do baletów w Opéra, a w 1832 roku napisał libretto do La Sylphide, pierwszorzędnego baletu romantycznego.
P: Co się stało z Nourritem podczas przedstawienia w Opéra w 1836 roku?
O: Nourrit zachrypł podczas występu w Opéra w 1836 r., po czym zwrócił się ku recitalom salonowym, przedstawiając publiczności salonowej pieśni Schuberta.
P: Gdzie Nourrit uczył się u Donizettiego i kiedy zadebiutował w tym mieście?
O: Nourrit studiował w Neapolu u Donizettiego i zadebiutował w tym mieście w 1838 roku.
Przeszukaj encyklopedię