Marsze z Selmy do Montgomery doprowadziły prezydenta Lyndona B. Johnsona do podpisania Voting Rights Act z 1965 roku. Pierwszy marsz odbył się 7 marca 1965 roku i stał się znany jako Krwawa Niedziela. Od 500 do 600 demonstrantów praw obywatelskich rozpoczęło marsz 7 marca, ale zostali zatrzymani przez szeryfa Jima Clarka. Szeryf hrabstwa Dallas (gdzie znajduje się Selma) nakazał wszystkim białym mężczyznom powyżej 21 roku życia zgłosić się na schodach sądu, gdzie uczynił ich zastępcami i wyposażył ich, aby przeciwdziałali protestującym. Dołączyli do nich żołnierze stanowi i pobili protestujących tak dotkliwie, że 17 osób trafiło do szpitala. Bili protestujących nocnymi pałkami, strzelali gazem łzawiącym w tłum i atakowali ich z końskich grzbietów.
Po tym, jak wydarzenia były transmitowane przez telewizję, prezydent Johnson wydał rozkaz mobilizujący Gwardię Narodową Alabamy do ochrony maszerujących w ich 54-milowej (87 km) podróży z Selmy do Montgomery w Alabamie. Ten drugi marsz miał się rozpocząć 21 marca 1965 r. i zakończyć 25 marca 1965 r. na schodach Kapitolu Stanowego w Montgomery w Alabamie. Zanim jeszcze rozpoczął się drugi marsz, prezydent Johnson udał się do Kongresu, aby poprosić o ustawę, która zagwarantowałaby wszystkim obywatelom prawo do głosowania i położyła kres dyskryminacji w lokalach wyborczych (takiej jak podatki od głosowania i testy sprawdzające umiejętność czytania i pisania).
