Św. Klara z Asyżu (Chiara Offreduccio) — życie i zakon klarysek
Życie św. Klary z Asyżu — od szlacheckiej młodości do założenia Zakonu Klarysek. Poznaj jej wiarę, ubóstwo i wpływ św. Franciszka na duchową rewolucję kobiet.
Klara z Asyżu (Chiara Offreduccio, 16 lipca 1194 r. – 11 sierpnia 1253 r.) była włoską świętą i jedną z pierwszych najwierniejszych współpracownic św. Franciszka z Asyżu. Pochodziła ze szlacheckiej rodziny: jej ojciec Favorone Offreduccio był hrabią Sasso-Rosso, a matka Ortolana di Fiumi wywodziła się z arystokracji. Urodziła się w Asyżu jako Chiara Offreduccio di Favaronne i była najstarszym dzieckiem w rodzinie. Zaręczono ją w młodym wieku, lecz ostatecznie planowane małżeństwo nie doszło do skutku po śmierci ojca.
Powrót do Boga i spotkanie ze św. Franciszkiem
Mając około 18 lat, Clara wysłuchała kazania św. Franciszka. Jego wezwanie do naśladowania Chrystusa w ubóstwie głęboko ją poruszyło i w tajemnicy opuściła dom rodzinny, aby przyłączyć się do ruchu franciszkańskiego. Ponieważ Franciszek nie prowadził wspólnoty dla kobiet, skierował ją najpierw do klasztoru benedyktynów w San Paulo. Gdy rodzina odnalazła ją i przyszła zabrać do domu, Klara przylgnęła do ołtarza, ogłaszając, że chce poślubić jedynie Chrystusa — tym samym symbolicznie „zawarła małżeństwo” z Bogiem.
Założenie zgromadzenia i życie w San Damiano
Po krótkim pobycie w innym klasztorze w Panzo, Klara wraz z młodszą siostrą Agniesą (Agnes) osiedliła się w pobliżu kościoła San Damiano. Tam, w wieku około 21 lat, została wybrana przełożoną wspólnoty, którą kierowała przez około 40 lat. Do wspólnoty dołączyły także inne członkinie rodziny, w tym matka i druga siostra Beatrice (Beatrix).
Zakon Ubogich Dam i reguła życia
Klara założyła zakon znany początkowo jako „Zakon Ubogich Dam” (Order of Poor Ladies), później zwany klaryskami (Poor Clares). Zakon ten wyróżniał się surowym podejściem do ubóstwa: jego członkinie przyjmowały życie w milczeniu, modlitwie, surowości i całkowitym zaufaniu Bogu. Klara dążyła do życia w całkowitym ubóstwie właściwym idei franciszkańskiej — zarówno osobistym, jak i wspólnotowym.
Za jej sprawą powstała reguła życia zakonnego, napisana przy współpracy ze św. Franciszkiem i dostosowywana w toku trwania zgromadzenia. Reguła św. Klary (tzw. Regula Sanctae Clarae) była jednym z pierwszych zakonnych dokumentów napisanych przez kobietę i w toku jej historii uzyskała aprobatę Stolicy Apostolskiej. Dzięki staraniom Klary i poparciu niektórych papieży wspólnota uzyskała prawo do zachowania życia w ubóstwie, co stało się jednym z filarów duchowości klarysek.
Działalność pastora i cuda
Klara znana była z głębokiego życia modlitewnego, pokory i troski o ubogich. W źródłach hagiograficznych znajdują się liczne opisy jej duchowych doświadczeń oraz cudów przypisywanych jej wstawiennictwu. Tradycja opowiada m.in. o epizodzie, gdy będąc ciężko chorą, „uczestniczyła” duchowo we Mszy św., mimo że nie mogła fizycznie być w kościele — stąd w tradycji ludowej pojawiła się symboliczna patronacja św. Klary nad telewizją i nad chorymi, którzy dzięki wierze „widzą” lub „słyszą” obrzędy.
Istnieją też relacje mówiące o obronie klasztoru przed najeźdźcami dzięki modlitwie i wystawieniu Najświętszego Sakramentu — opowieści te podkreślają zaufanie wspólnoty do Bożej opieki.
Ostatnie lata, śmierć i kanonizacja
Klara aż do końca życia kierowała wspólnotą, dbając o duchowe i materialne potrzeby siostr. Zmarła 11 sierpnia 1253 roku w Asyżu. Jej życie i cnota szybko przyniosły sławę świętości — została kanonizowana w 1255 roku przez papieża Aleksandra IV (Pope Alexander IV).
Dziedzictwo
- Klaryski (Order of Saint Clare) rozprzestrzeniły się po całej Europie; z czasem powstały różne odgałęzienia (od zachowania surowszego ubóstwa po formy bardziej zorganizowane), ale duchowość Klary — modlitwa, ubóstwo i życie wspólnotowe — pozostała trwałym elementem życia zakonnego.
- Relikwie św. Klary znajdują się w Bazylice św. Klary (Basilica di Santa Chiara) w Asyżu, która jest miejscem licznych pielgrzymek.
- Jej wspomnienie liturgiczne przypada na 11 sierpnia. Św. Klara jest także czczona jako patronka m.in. telewizji oraz osób chorych i samotnych (tradycyjne patronaty wynikające z hagiografii i ludowej pobożności).
Zakończenie
Klara z Asyżu pozostaje jedną z najważniejszych postaci chrześcijaństwa średniowiecznego: jako założycielka zakonu żeńskiego, twórczyni reguły i przykład życia w radykalnym ubóstwie, wciąż inspiruje zakonników i świeckich pragnących pogłębić relację z Bogiem przez modlitwę, pokorę i służbę bliźnim.
Klara z Asyżu
Pytania i odpowiedzi
P: Kim była Klara z Asyżu?
O: Klara z Asyżu była włoską świętą, która urodziła się jako Chiara Offreduccio i była jedną z pierwszych naśladowczyń świętego Franciszka z Asyżu.
P: Kim byli rodzice Klary z Asyżu?
O: Ojcem Klary z Asyżu był hrabia Sasso-Rosso o imieniu Favorone Offreduccio, a jej matka pochodziła z arystokracji i nazywała się Ortolana di Fiumi.
P: Czy Klara z Asyżu była zamężna?
O: Klara z Asyżu otrzymała obietnicę małżeństwa w wieku 12 lat, ale została ona anulowana z powodu śmierci jej ojca. Później wstąpiła do zakonu i nigdy nie wyszła za mąż.
P: W jaki sposób Klara z Asyżu wstąpiła do zakonu?
O: Kiedy Klara z Asyżu miała 18 lat, usłyszała kazanie Franciszka z Asyżu i była niezwykle poruszona jego kazaniem, więc uciekła, aby do niego dołączyć. Franciszek nie miał miejsca dla kobiet, więc wysłał ją do klasztoru benedyktynek w San Paulo.
P: Jaki zakon założyła święta Klara z Asyżu?
Klara z Asyżu założyła "Zakon Ubogich Pań", później nazwany "Klaryskami". Zakon miał surowe zasady, takie jak śluby milczenia, ubóstwo i ścisły post, a jego celem było zbliżenie kobiet do Boga.
P: Kogo spotkała Klara z Asyżu, gdy przebywała w innym klasztorze w Panzo?
O: Klara z Asyżu poznała swoją młodszą siostrę Agnieszkę, kiedy przebywała w innym klasztorze w Panzo.
P: Jakie stanowisko objęła Klara z Asyżu w kościele San Damiano?
O: Klara z Asyżu została mianowana przełożoną na 40 lat w innym klasztorze obok kościoła San Damiano. W tym kościele połączyła się ze swoją matką i drugą siostrą o imieniu Beatrycze.
Przeszukaj encyklopedię