Turniej NCAA Division I (mężczyzn) – definicja, zasady i historia

Turniej NCAA Division I (mężczyzn): definicja, zasady i historia. Poznaj format 68 drużyn, system single-elimination, kwalifikacje i legendy „marcowego szaleństwa”.

Autor: Leandro Alegsa

NCAA Men's Division I Basketball Championship, znany też jako NCAA Tournament, to coroczny, ogólnokrajowy turniej koszykówki uczelnianej rozgrywany systemem single-elimination (przegrasz — odpadasz). Bierze w nim udział 68 drużyn uniwersyteckich z Dywizji I NCAA. Turniej jest organizowany przez National Collegiate Athletic Association i odbywa się od 1939 roku. Pierwsza edycja obejmowała zaledwie osiem drużyn; od tego czasu pole uczestników i formaty stopniowo się rozrosły.

Termin i nazewnictwo

Rozgrywki odbywają się zwykle od połowy marca do początku kwietnia — stąd potoczna nazwa „March Madness” (marcowe szaleństwo). Kulminacją jest weekend Final Four, po którym rozgrywany jest mecz o tytuł mistrza kraju.

Jak drużyny kwalifikują się do turnieju

Są dwa główne sposoby, by dostać się do turnieju:

  • Automatyczne kwalifikacje (automatic bids) — zwycięzcy turniejów konferencyjnych otrzymują miejsce w turnieju. Liczba tych miejsc odpowiada liczbie konferencji NCAA Division I (aktualnie 32).
  • Miejsca przydzielone przez komitet (at-large bids) — pozostałe miejsca przyznaje specjalny Komitet Selekcyjny NCAA na podstawie szeregu kryteriów: bilansu zwycięstw i porażek, jakości rywali, wskaźników takich jak NET (od 2018 r.), wyników w meczach o wysokiej wartości i innych czynników kontekstowych.

Ogółem do turnieju kwalifikuje się 68 drużyn: 32 automatyczne i 36 at-large.

Format rozgrywek

Obecny format obejmuje kilka etapów:

  • First Four — cztery pary gier rozgrywane przed właściwym turniejem (są to mecze „play-in”, które wyłaniają pełną 64-drużynową drabinkę).
  • Round of 64 — pierwsza runda po First Four.
  • Round of 32.
  • Sweet Sixteen — 16 najlepszych drużyn.
  • Elite Eight — ćwierćfinały regionalne.
  • Final Four — półfinały na neutralnym terenie (cztery drużyny).
  • National Championship — finał, który wyłania mistrza NCAA.

Drużyny są rozstawiane (seedowane) przez Komitet Selekcyjny, zwykle w czterech regionach (np. East, West, South, Midwest), z numerami od 1 do 16 w każdym regionie. Komitet także ustala cały bracket — czyli drabinkę meczów.

Krótka historia i ewolucja

Turniej uruchomiono w 1939 roku z udziałem ośmiu drużyn; pierwszym mistrzem została drużyna Oregon Ducks. W kolejnych dekadach pole uczestników było stopniowo rozszerzane — kluczowe etapy to ustanowienie formatu 64 drużyn, wprowadzenie jedno- lub kilku gier „play-in”, a następnie przejście do obecnego 68-zespołowego formatu wraz z First Four (wprowadzonym na początku XXI wieku i rozszerzonym do 68 drużyn w 2011 roku). W 2018 roku Komitet przyjął wskaźnik NET jako główny system oceny siły drużyn, zastępując wcześniejszy system RPI.

Zasady sportowe i organizacyjne

  • Mecze rozgrywane są według przepisów koszykówki NCAA (czas gry, fouls, przerwy itp.).
  • System jest bezpośredniej eliminacji — przegrany odpada z turnieju.
  • Wszystkie mecze (poza First Four) odbywają się na neutralnych boiskach wyznaczonych przez organizatorów; Final Four ma dodatkowo ustalone miasto-gospodarza.
  • Komitet Selekcyjny publikuje bracket w tzw. Selection Sunday — dzień, w którym ogłaszane są wszystkie pary i rozstawienia.

Kultura, emocje i znaczenie

Turniej ma ogromne znaczenie kulturowe w USA — to czas wzmożonego zainteresowania kibiców, typowania bracketów (zakłady towarzyskie i firmowe ligi), emocjonujących niespodzianek i tzw. „Cinderella teams” — słabszych drużyn, które osiągają niespodziewanie daleki postęp. Mecze są masowo transmitowane; prawa telewizyjne do turnieju dzielone są między główne stacje i platformy (od kilku edycji w ramach współpracy dużych nadawców), a dostęp do transmisji zapewniają też serwisy streamingowe.

Dlaczego turniej jest wyjątkowy

  • Format single-elimination zwiększa dramatyzm—jeden mecz decyduje o awansie.
  • Krótkie, intensywne serie gier sprzyjają niespodziankom i pamiętnym momentom sportowym.
  • Turniej łączy sportową rywalizację z szerokim zainteresowaniem społecznym, tworząc coroczne święto amerykańskiej koszykówki uniwersyteckiej.

Szczegółowe zasady i regulaminy (np. kryteria kwalifikacji, zasady seedowania, rozkład meczów) są publikowane przez NCAA i mogą ulegać modyfikacjom w kolejnych sezonach, dlatego warto sprawdzać oficjalne komunikaty organizacji przed każdą edycją.

W tekście pierwotnym wspomniano również, że istnieją dwa główne sposoby kwalifikacji: zwycięstwo w konferencji oraz wybór przez NCAA — to nadal aktualne i podstawowe zasady awansu do turnieju. Turniej pozostaje jednym z najbardziej rozpoznawalnych i emocjonujących wydarzeń sportowych na świecie.

Layout

Turniej jest podzielony na cztery grupy zwane regionami. W każdym regionie znajduje się 17 drużyn, które otrzymują numery od 1 do 17 (od najlepszego do najgorszego). Drużyny z miejsc 16 i 17 grają ze sobą na początku. Następnie drużyna z 1 miejsca gra z drużyną z 16 miejsca, drużyna z 2 miejsca gra z drużyną z 15 miejsca itd. Zwycięzcy przechodzą do następnej rundy. Jest sześć rund.

Lista mistrzów turnieju NCAA

Zespół

Wygrywa

Lata wygrane

UCLA

11

1964, 1965, 1967, 1968, 1969, 1970, 1971, 1972, 1973, 1975, 1995

Uniwersytet Kentucky

8

1948, 1949, 1951, 1958, 1978, 1996, 1998, 2012

Uniwersytet Indiana

5

1940, 1953, 1976, 1981, 1987

Uniwersytet Karoliny Północnej

5

1957, 1982, 1993, 2005, 2009

Uniwersytet Duke'a

4

1991, 1992, 2001, 2010

Uniwersytet Connecticut

4

1999, 2004, 2011, 2014

Uniwersytet w Kansas

3

1952, 1988, 2008

Uniwersytet w Louisville

3

1980, 1986, 2013

Uniwersytet Cincinnati

2

1961, 1962

Uniwersytet Florydy

2

2006, 2007

Uniwersytet Stanowy Michigan

2

1979, 2000

Uniwersytet Stanowy Karoliny Północnej

2

1974, 1983

Uniwersytet Stanowy Oklahomy

2

1945, 1946

Uniwersytet w San Francisco

2

1955, 1956

Uniwersytet Arizony

1

1997

Uniwersytet Arkansas

1

1994

Uniwersytet Kalifornijski

1

1959

CCNY

1

1950

Georgetown

1

1984

Kolegium Świętego Krzyża

1

1947

Uniwersytet La Salle

1

1954

Uniwersytet Loyola w Chicago

1

1963

Uniwersytet Marquette

1

1977

Uniwersytet Maryland

1

2002

Uniwersytet Michigan

1

1989

Uniwersytet Stanowy Ohio

1

1960

Uniwersytet w Oregonie

1

1939

Stanford

1

1942

Uniwersytet w Syracuse

1

2003

UNLV

1

1990

UTEP

1

1966

Uniwersytet Utah

1

1944

Villanova

1

1985

Wisconsin

1

1941

Uniwersytet Wyoming

1

1943





Przeszukaj encyklopedię
AlegsaOnline.com - 2020 / 2025 - License CC3