Klimat kontynentalny wilgotny to region klimatyczny zdefiniowany przez rosyjsko-niemieckiego klimatologa Wladimira Köppena w 1900 roku. Charakteryzuje się on dużymi sezonowymi różnicami temperatur. Lato jest ciepłe lub gorące (często wilgotne), a zima mroźna (na północy czasami bardzo mroźna). Opady występują zazwyczaj przez cały rok. Definicja tego klimatu w odniesieniu do temperatury jest następująca: średnia temperatura najzimniejszego miesiąca musi być niższa niż -3 °C (26,6 °F) (lub 0 °C (32,0 °F)) i muszą być co najmniej cztery miesiące, w których średnie temperatury są na poziomie lub powyżej 10 °C (50 °F).

Klimat kontynentalny wilgotny występuje zwykle między 40°N a 60°N, w środkowej i północno-wschodniej części Ameryki Północnej, Europy i Azji.