Antylopa czwororożna (Tetracerus quadricornis) to niewielki ssak z rzędu parzystokopytnych, występujący w południowej Azji. W języku hindi bywa nazywana chousingha. W niektórych starszych lub potocznych opisach można też znaleźć odnośnik bydlęciem, jednak właściwsze jest określenie „antylopa” lub „ssak parzystokopytny”. Gatunek wyróżnia się obecnością zwykle czterech rogów u samców (stąd nazwa).
Wygląd
Antylopy czterorogie są stosunkowo małe: osiągają około 0,55–0,65 m wysokości w kłębie (w przybliżeniu 0,60 metra) i ważą zwykle 15–25 kg (średnio około 20 kilogramów). Mają krótką, gładką sierść w odcieniach jasnożółto‑brązowych z jaśniejszym, niemal białym spodem. Na przednich kończynach często występuje ciemna pręga. Samce posiadają cztery rogi: para przednich i para tylnych — tylne rogi są zwykle dłuższe (ok. 8–12 cm), przednie zaś krótsze (do kilku centymetrów). U samic rogi są bardzo małe lub ich brak.
Występowanie i siedliska
Gatunek naturalnie występuje głównie w południowych i środkowych częściach subkontynentu indyjskiego — spotykany jest w Indiach oraz w Nepalu. Zajmuje różne typy siedlisk: lasy liściaste i mieszane, zarośla krzewiaste, obszary skaliste i pagórkowate oraz trawiaste polany. Występuje zarówno na terenach nizinnych, jak i na wzniesieniach, czasem na wysokościach do kilkuset metrów.
Zachowanie i dieta
Antylopy czterorogie prowadzą zwykle samotny tryb życia lub występują w małych, luźnych grupach (np. samiec z kilkoma samicami). Są aktywne głównie o zmierzchu i rano (zachowania zmierzchowo‑poranne), choć bywają też aktywne w ciągu dnia. Żywią się głównie trawami, liśćmi, pędami oraz owocami i pąkami roślin — można więc określić je jako roślinożerne, łączące elementy żeru trawiastego i przeglądowego.
Rozród
Samice rodzą zwykle jedno młode po okresie ciąży trwającym około 7 miesięcy (ok. 210–220 dni). Młode pozostaje z matką przez kilka miesięcy, a dojrzałość płciową osiąga po upływie 1–2 lat. W warunkach naturalnych większość samic rodzi pojedyncze potomstwo, co sprawia, że tempo wzrostu populacji jest stosunkowo powolne.
Zagrożenia i ochrona
Najpoważniejsze zagrożenia dla tego gatunku to utrata i fragmentacja siedlisk wskutek przekształceń rolniczych, rozwoju osadnictwa i zmian użytkowania gruntów oraz kłusownictwo. Na antylopy czterorogie polują także łowcy trofeów — ze względu na rzadkie, czterorogie poroże — oraz w niektórych rejonach dla mięsa. Z powodu tych czynników populacja gatunku jest ograniczona; według szacunków liczebność w stanie dzikim wynosi obecnie poniżej 10 000 osobników, a Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) zalicza go do kategorii narażonych (Vulnerable).
Aby chronić gatunek, podejmuje się działania takie jak objęcie obszarów występowania prawem ochrony (rezerwaty, parki narodowe), kontrola kłusownictwa, działania edukacyjne skierowane do lokalnych społeczności oraz monitorowanie populacji. Ochrona korytarzy ekologicznych i odtwarzanie siedlisk również zwiększają szanse przetrwania tego gatunku.
Warto dodać, że choć dziś nie występuje w Afryce, przodkowie niektórych grup antylop mogli mieć szersze zasięgi w przeszłości, co pokazuje złożoną historię ewolucyjną parzystokopytnych.