Unihokej (floorball) — definicja, zasady gry i mistrzostwa świata
Unihokej (floorball) — zasady, jak grać i historia mistrzostw świata: reguły, role, przepisy oraz przegląd najsilniejszych lig (Szwecja, Finlandia, Szwajcaria, Czechy).
Floorball (po polsku najczęściej unihokej) to dynamiczny, drużynowy sport halowy wywodzący się z gier podobnych do hokeja, rozgrywany z użyciem lekkich plastikowych piłek oraz specjalnych kijów. Mecze toczą się na hali sportowej lub siłowni, na boisku otoczonym niskimi bandami, co ułatwia szybkie tempo gry i częste akcje podbramkowe. Sport jest łatwo dostępny — sprzęt jest stosunkowo tani, a zasady przystępne, dlatego unihokej zyskał dużą popularność zwłaszcza w krajach nordyckich i środkowoeuropejskich.
Historia
Współczesny unihokej ukształtował się w Szwecji w latach 60. i 70. XX wieku; równolegle rozwijały się podobne odmiany gry także w Finlandii i Szwajcarii. W 1986 roku powołano Międzynarodową Federację Floorballu (IFF), która ujednoliciła przepisy i przyczyniła się do międzynarodowego rozwoju dyscypliny. Od tamtej pory unihokej rozprzestrzenił się na kolejne kraje i zyskał stałą strukturę rozgrywek na poziomie krajowym i międzynarodowym.
Zasady gry
Podstawowe zasady unihokeja obejmują:
- Boisko: standardowe wymiary to 40 × 20 metrów, otoczone bandami o wysokości około 50 cm.
- Drużyna: na boisku przebywa pięciu zawodników pola oraz bramkarz (razem 6). Najczęściej stosowana formacja to 3 napastników i 2 obrońców, ale taktyka może się różnić.
- Czas gry: na poziomie seniorskich rozgrywek międzynarodowych mecz trwa zwykle 3x20 minut (z przerwami między tercjami, często 15 minut). W młodszych grupach czas gry jest krótszy.
- Zmiany: odbywają się w biegu (zmiany lotne), bez ograniczeń liczby podmian.
- Kontakt: unihokej jest sportem kontaktowym, ale kontakt cielesny jest ograniczony — niedozwolone są silne zagrania barkiem czy trzymanie przeciwnika. Niedozwolone jest także skakanie w celu zagrania piłki.
- Graj ręką i głową: zawodnicy pola nie mogą świadomie grać piłką ręką ani głową; piłkę można jednak przypadkowo odbić od ciała. Bramkarz może używać dowolnej części ciała do interwencji w polu bramkowym.
- Bramkarz: zazwyczaj nie używa kija, nosi specjalną koszulkę (i często kask oraz ochraniacze). Może chwytać piłkę rękami i grać nią w obrębie pola bramkowego; obowiązuje ograniczenie czasu zatrzymania piłki przez bramkarza (np. max. kilka sekund) — przepisy IFF określają szczegóły.
- Kary: za przewinienia zawodnik może zostać ukarany 2-minutowym wykluczeniem; istnieją także inne sankcje (np. kary większe) w zależności od przewinienia.
- Wznowienia gry: po bramce, przewinieniach i przerwach gra jest wznawiana wskazanymi sposobami (np. wznowienie środkowe, wolny strzał).
Sprzęt
Podstawowy sprzęt to:
- lekki kij do unihokeja (najczęściej z materiałów kompozytowych, o ograniczonej długości, dostosowany do wzrostu zawodnika),
- plastikowa piłka z otworami — mała, lekka, zapewniająca szybkie toczenie i lot,
- halowe obuwie sportowe z dobrą przyczepnością,
- dla bramkarza dodatkowe ochraniacze, często kask i rękawice; bramkarz nie korzysta ze specjalnego kija.
Mistrzostwa świata i profesjonalne ligi
Międzynarodowa Federacja Floorballu (IFF) organizuje mistrzostwa świata: turnieje męskie i żeńskie odbywają się cyklicznie, zazwyczaj co dwa lata — na przemian (mężczyźni i kobiety w różnych latach). Najsilniejsze reprezentacje to tradycyjnie Szwecja i Finlandia, a także Szwajcaria i Czechy, które regularnie walczą o medale.
Na poziomie klubowym najsilniejsze i najbardziej profesjonalne ligi znajdują się w Szwecji ( Svenska Superligan / SSL), Finlandii (F-liiga), Szwajcarii (Unihockey-Liga) oraz w Czechach (Superliga florbalu). Klubowe rozgrywki w tych krajach przyciągają zawodników z całego świata i cechują się wysokim poziomem sportowym oraz dobrą organizacją.
Popularność i walory
Unihokej zyskuje na popularności ze względu na prostotę zasad, stosunkowo niski koszt sprzętu, dynamiczną i bezpieczniejszą niż niektóre sporty formę kontaktu oraz możliwość gry zarówno rekreacyjnej, jak i zawodowej. Jest często uprawiany w szkołach i klubach młodzieżowych, co sprzyja rozwojowi talentów i popularyzacji dyscypliny.
Jeśli chcesz zgłębić zasady techniczne lub regulaminy sędziowskie, warto zapoznać się ze szczegółowymi przepisami publikowanymi przez IFF oraz krajowymi związkami unihokeja.
Pytania i odpowiedzi
P: Co to jest unihokej?
O: Unihokej to halowa gra zespołowa podobna do hokeja. Gra się w niego zazwyczaj w salach gimnastycznych, używając małych plastikowych piłeczek i specjalnych kijów hokejowych.
P: Ilu zawodników jest w każdej drużynie?
O: Każda drużyna ma pięciu zawodników z kijami i bramkarza bez specjalnego sprzętu. Bramkarz ma tylko specjalną koszulkę i kask.
P: Gdzie wynaleziono unihokej?
O: Unihokej został wynaleziony w USA, ale od lat 70. stał się najbardziej popularny w Szwecji. Jego popularność szybko rozprzestrzeniła się na Finlandię i Szwajcarię, ale z innymi zasadami.
P: Jakiej wielkości jest pole do gry w unihokeja?
O: Pole do gry w unihokeja ma wymiary 40x20 metrów i jest ograniczone tablicami o wysokości 50 centymetrów.
P: Czy w unihokeju obowiązują zasady kontaktowe?
O: Tak, unihokej jest sportem kontaktowym, więc zawodnicy mogą grać swoim ciałem, ale ma to swoje ograniczenia. Bramkarzowi nie wolno używać kija, ale może manipulować piłką swoim ciałem. Zawodnicy z pola nie mogą uderzać piłki rękami lub głową i nie mogą skakać. Bramkarz może uderzyć piłkę każdą częścią ciała i może ją utrzymać przez 3 sekundy. W unihokeju zawodnik może zostać wykluczony na 2 minuty, jeżeli złamie zasady.
P: Które kraje mają silne ligi unihokeja?
O: Obecnie najsilniejsze ligi znajdują się w Szwecji, Finlandii, Norwegii, Szwajcarii i Czechach.
P: Czy IFF organizuje mistrzostwa świata w unihokeju?
O: Tak, IFF organizuje co roku mistrzostwa świata w unihokeju, które odbywają się w innym kraju na przemian w turniejach męskich i kobiecych.
Przeszukaj encyklopedię