Przegląd

Kermit Ernest Hollingshead Love (7 sierpnia 1916–21 czerwca 2008) był amerykańskim lalkarzem, projektantem kostiumów i aktorem, związanym z teatrem oraz telewizją dla dzieci. Jego dorobek obejmuje zarówno drobne formy lalkowe, jak i duże, "noszone" postacie, które stały się charakterystycznym elementem edukacyjnych programów telewizyjnych. Love jest najbardziej rozpoznawalny dzięki wkładowi w rozwój Muppetów oraz dzięki pracy dla Ulicy Sezamkowej.

Wczesna kariera i działalność teatralna

Początki jego działalności związane były z pracą na scenie i w kostiumografii, zwłaszcza na Broadwayu, gdzie tworzył m.in. marionetki i elementy sceniczne. W tej fazie eksperymentował z różnymi technikami budowy lalek, łącząc tradycyjne rzemiosło z rozwiązaniami konstrukcyjnymi znanymi ze sztuki teatralnej. Oprócz teatru współpracował także z zespołami baletowymi, co wpłynęło na estetykę i ergonomię jego projektów (balecie).

Spotkanie z Jimem Hensonem i rozwój dużych postaci

Na początku lat 60. Don Sahlin zaproponował, by Kermit Love spotkał się z Jimem Hensonem — to spotkanie zapoczątkowało długą współpracę. Dzięki znajomości technik teatralnych i umiejętnościom konstrukcyjnym Love potrafił budować skomplikowane sylwetki, szkielety i systemy wewnętrzne umożliwiające poruszanie się aktora wewnątrz kostiumu. Z tej pracy wyewoluowały niektóre z najbardziej rozpoznawalnych pełnometrażowych postaci telewizyjnych, a Love jest często wymieniany jako współtwórca słynnego Big Birda.

Technika i materiały

Miłość do rzemiosła objawiała się w praktycznym stosowaniu materiałów takich jak pianka, tkaniny i materiały konstrukcyjne oraz w projektowaniu systemów podtrzymujących i elementów mechanicznych. Oprócz klasycznych marionetek, tworzył postaci pełnometrażowe, w których ważne były i wygląd, i komfort wykonawcy. Jego podejście często łączyło potrzeby sceniczne z wymaganiami telewizyjnej produkcji, czyli wytrzymałością, łatwością napraw i możliwość szybkich korekt kostiumowych (kostiumów).

Praca w telewizji i edukacji

Love przez wiele lat współpracował z zespołami tworzącymi programy dla dzieci, w tym z twórcami Ulicy Sezamkowej. Jego doświadczenie teatralne i wyczucie formy przyczyniły się do upowszechnienia dużych, "noszonych" lalek jako środka narracyjnego w edukacji. Chociaż miał imię Kermit, nie był pierwowzorem słynnej postaci Kermita Żaby, która powstała wcześniej pod okiem Jima Hensona.

Wybrane realizacje i współprace

  • Współpraca przy tworzeniu postaci dla programów telewizyjnych i przedstawień scenicznych, w tym elementów wykorzystywanych na Ulicy i w telewizji dziecięcej.
  • Praca z zespołem Hensona oraz z rzemieślnikami lalkarskimi, m.in. dzięki kontaktowi z Donem Sahlinem.
  • Realizacje łączące estetykę teatralną z ergonomią kostiumów, stosowane także poza telewizją — w teatrze i na Broadwayu.

Ostatnie lata i dziedzictwo

Kermit Love kontynuował pracę nad lalkami i kostiumami przez wiele dekad, wpływając na stylistykę i techniki używane w budowie postaci scenicznych. Jego wkład w rozwój lalkarstwa scenicznego i telewizyjnego jest podkreślany w opracowaniach poświęconych historii mediów dla dzieci. Zmarł 21 czerwca 2008 roku wskutek niewydolności serca w Poughkeepsie, w stanie Nowym Jorku. Jego życie prywatne i zawodowe opisuje się jako przykład rzemieślniczej wszechstronności i artystycznej wrażliwości; po jego śmierci wspominano go jako ważną postać środowiska lalkarskiego i teatralnego.

W źródłach biograficznych oraz w analizach historii telewizji i lalkarstwa można znaleźć więcej informacji dotyczących poszczególnych realizacji i technik stosowanych przez Love'a. Przegląd materiałów o jego pracy poleca się zainteresowanym historii telewizji dziecięcej, sztuce konstrukcji lalek i projektowaniu scenicznych kostiumów (zobacz). Dodatkowe wzmianki o jego karierze jako aktora i projektanta pojawiają się w relacjach związanych z przedstawieniami na Broadwayu oraz w opracowaniach dotyczących wczesnych lat Muppetów (telewizji dziecięcej, aktorstwa).