Charles Horioka — ekonomista znany z „puzzla” Feldsteina–Horioki

Wykształcenie i przebieg kariery

Horioka uzyskał stopnie naukowe na licencjat i doktorat na Uniwersytecie Harvarda. Po okresach pracy badawczej i dydaktycznej był zatrudniony na uczelniach takich jak Stanford, Columbia, Uniwersytet w Kioto i Uniwersytet w Osace. Obecnie związany jest z Azjatyckim Instytutem Badań nad Wzrostem Gospodarczym w Kitakyushu, a także pełni rolę współpracownika w National Bureau of Economic Research (NBER). W latach 2013–2014 pełnił funkcję profesora na Uniwersytecie Filipińskim w Diliman.

Główne obszary badań

W dorobku Horioki znajdują się prace dotyczące:

• zachowań konsumpcyjnych i wzorców oszczędzania gospodarstw domowych,
• przepływów kapitałowych i związku między oszczędnościami a inwestycjami,
• ekonomii japońskiej oraz porównań międzynarodowych obejmujących Chiny, Indie, Koreę i inne kraje Azji,
• relacji międzypokoleniowych i transferów rodzic–dziecko.

Artykuł z Feldsteinem i „puzzla” Feldsteina–Horioki

Jednym z najbardziej znanych wkładów Horioki jest artykuł napisany wspólnie z Martinem Feldsteinem: "Domestic Saving and International Capital Flows", opublikowany w 1980 roku. Autorzy wykazali empiryczną, pozytywną korelację pomiędzy stopami oszczędności a stopami inwestycji w przekroju krajów, co stało się punktem wyjścia do dyskusji o mobilności kapitału międzynarodowego. Wynik ten, określany często jako „puzzle” Feldsteina–Horioki, sprowokował liczne badania teoretyczne i empiryczne mające wyjaśnić, dlaczego w praktyce krajowe oszczędności pozostają silnie powiązane z krajowymi inwestycjami mimo oczekiwań pełnej mobilności kapitału.

Publikacje, nagrody i wpływ

Horioka jest autorem wielu artykułów empirycznych i przeglądowych w renomowanych czasopismach ekonomicznych. Jego badania miały szczególne znaczenie dla zrozumienia zachowań oszczędnościowych w różnych systemach gospodarczych i formułowania polityk gospodarczych dotyczących bilansu kapitałowego. W 2001 roku otrzymał Siódmą Nagrodę Nakahary przyznawaną przez Japońskie Stowarzyszenie Gospodarcze (Nakahara Prize).

Znaczenie i dalsze kierunki badań

Wpływ Horioki polega nie tylko na sformułowaniu empirycznego problemu, lecz także na inspirowaniu analiz porównawczych między krajami i generowaniu badań nad instytucjonalnymi barierami wymiany kapitału. Jego prace pozostają istotne dla ekonomistów zajmujących się rozwojem, makroekonomią otwartą i polityką gospodarczą. Dla czytelników zainteresowanych dalszymi szczegółami biogramu i publikacji polecane są katalogi uczelni i bazy NBER oraz archiwa uczelniane (stopnie, Harvard, Stanford, Columbia, Kioto, Osaka, Nakahara).