Uncle Bill "Tappy" Tapia (ur. 1 stycznia 1908, zm. 2 grudnia 2011) był amerykańskim muzykiem urodzonym w Honolulu na Hawajach. Pochodził z rodziny imigrantów — jego rodzice byli Portugalczykami. Już w wieku dziesięciu lat Tapia występował zawodowo; od tego czasu bywał określany jako profesjonalnym wykonawca. W jednym z wczesnych opisów jego aktywności znajduje się informacja, że jako dziecko grał „Stars and Stripes Forever” dla żołnierzy z I wojny światowej stacjonujących na Hawajach.
Kariera muzyczna
Karierę rozpoczął na scenie wodewilu, a następnie rozwijał działalność jako gitarzystą i jako muzyk jazzowym, równolegle zdobywając renomę jako wykonawca na ukulele. W trakcie swojej długiej kariery współpracował lub występował razem z wieloma rozpoznawalnymi artystami, w tym z Bing Crosby, Louis Armstrong oraz Elvis Presley, a także z czołowymi muzykami hawajskimi, takimi jak King Bennie Nawahi, Sol Ho'opi'i i Andy Iona.
Styl i znaczenie
Tapia był ceniony za technikę i łatwość poruszania się pomiędzy różnymi gatunkami — od tradycyjnych melodii hawajskich po elementy jazzu i swingu. Bywa uważany za jednego z pionierów stosowania idiomu jazzowego w grze na ukulele, chociaż zakres i wpływ jego działalności są opisywane różnie przez badaczy i historyków muzyki. W literaturze muzycznej jego nazwisko pojawia się jako przykład muzyka, który przyczynił się do zwiększenia możliwości wykonawczych ukulele poza repertuarem typowo rozrywkowym.
Późniejsze lata i dziedzictwo
W kolejnych dekadach życia Tapia doświadczał odnowionego zainteresowania swoją twórczością; występował na festiwalach i nagrywał materiały dokumentujące jego sposób gry. Zmarł 2 grudnia 2011 roku w wieku 103 lat. Jego kariera i nagrania są przywoływane w kontekście historii muzyki hawajskiej i rozwoju technik gry na ukulele, a także jako przykład długowiecznej aktywności artystycznej.