Alessandro Del Piero (ur. 9 listopada 1974 w Conegliano) - włoski były piłkarz. Grał dla Juventusu od 1993 do 2012 roku, Sydney FC od 2012 do 2014 roku i Delhi Dynamos w 2014 roku jako napastnik. Był kapitanem drużyny Juventusu od 2001 roku. Przestał grać dla reprezentacji narodowej w 2006 roku.

Del Piero jest uważany za jeden z największych talentów, jakie kiedykolwiek widział włoski futbol. W 2004 roku znalazł się na liście FIFA 100, obejmującej 125 największych żyjących piłkarzy. W 1999 roku znalazł się na 77. miejscu listy najlepszych piłkarzy XX wieku opublikowanej przez magazyn World Soccer. Jest jednym z pięciu włoskich piłkarzy, którzy zdobyli ponad 300 bramek (312 na dzień 6 listopada 2010), obok Filippo Inzaghiego (315), Roberto Baggio (318), Giuseppe Meazzy (338) i Silvio Pioli (364).

Kariera klubowa

Del Piero rozpoczynał karierę w młodzieżowych zespołach lokalnych, a pierwsze seniorskie kroki stawiał w klubie Padova, gdzie zwrócił na siebie uwagę skautów większych włoskich zespołów. W 1993 roku przeszedł do Juventusu, z którym związał się na niemal dwie dekady. W barwach Juve stał się symbolem klubu: wielokrotnie zdobywał bramki w ważnych meczach, występował w europejskich pucharach i – po skandalu Calciopoli – pozostał w klubie podczas spadku do Serie B, pomagając w szybkim powrocie do najwyższej klasy rozgrywkowej.

Po opuszczeniu Juventusu w 2012 roku Del Piero kontynuował karierę poza Europą: grał w Sydney FC w australijskiej A-League, a następnie krótko w Indiach dla Delhi Dynamos. Po sezonie 2014 zakończył karierę zawodniczą.

Kariera reprezentacyjna

Del Piero debiutował w reprezentacji Włoch w połowie lat 90. i przez wiele lat był stałym elementem kadry narodowej. Występował na dużych turniejach międzynarodowych: między innymi na mistrzostwach Europy i mistrzostwach świata. Najważniejszym osiągnięciem w kadrze było zwycięstwo w Mistrzostwach Świata 2006, gdzie Włochy sięgnęły po tytuł. W drużynie narodowej był ceniony za kreatywność, technikę i umiejętność gry w decydujących momentach.

Styl gry i charakterystyka

  • Wszechstronność: Del Piero potrafił grać jako wysunięty napastnik, ofensywny pomocnik czy klasyczna "dziesiątka", co czyniło go trudnym do upilnowania przez obronę przeciwnika.
  • Technika i precyzja: znany z finezyjnych uderzeń, dryblingu i inteligentnego poruszania się bez piłki.
  • Specjalność: charakterystyczne, precyzyjne strzały zewnętrzną częścią stopy – tzw. „gol alla Del Piero” – oraz skuteczne wykonywanie rzutów wolnych i rzutów karnych.
  • Charakter: lojalność wobec Juventusu (pozostanie w klubie po spadku do Serie B) i przywództwo jako kapitan sprawiły, że był ceniony nie tylko za umiejętności, lecz także za postawę poza boiskiem.

Osiągnięcia i rekordy

Del Piero zgromadził w karierze liczne trofea i wyróżnienia. Do najważniejszych należą:

  • Zwycięstwo w Mistrzostwach Świata 2006 z reprezentacją Włoch.
  • Triumfy i tytuły krajowe oraz puchary zdobywane z Juventusem w różnych sezonach (wieloletnia obecność w czołówce włoskiego i europejskiego futbolu).
  • Zwycięstwo w rozgrywkach UEFA Champions League (uczestniczył w sukcesach Juventusu w połowie lat 90.).
  • Uznanie indywidualne: obecność na liście FIFA 100 oraz wysokie miejsca w rankingach najlepszych piłkarzy swoich czasów.
  • Rekordy klubowe — Del Piero jest jednym z najbardziej utytułowanych i rozpoznawalnych zawodników w historii Juventusu oraz jednym z najskuteczniejszych włoskich napastników swojej generacji.

Po zakończeniu kariery

Po rozbracie z profesjonalną piłką Del Piero pozostał obecny w świecie futbolu jako ekspert i komentator, brał udział w akcjach promocyjnych i charytatywnych oraz angażował się w przedsięwzięcia biznesowe związane ze sportem i stylem życia. Jego postać nadal jest często zapraszana do paneli dyskusyjnych, programów telewizyjnych i wydarzeń związanych z piłką nożną, a także pełni funkcje ambasadora różnych inicjatyw.

Życie prywatne i dziedzictwo

Alessandro Del Piero jest powszechnie szanowany za swój wkład w rozwój włoskiego futbolu. Jego styl gry, podejście do klubu i liczne chwile wielkiej klasy na boisku przyniosły mu przydomek Il Pinturicchio oraz status legendy Juventusu. Dla wielu kibiców pozostaje symbolem elegancji, profesjonalizmu i oddania klubowi.