8 Flora jest dużą, jasną asteroidą pasa głównego. Ze względu na stosunkowo niewielką średnią odległość od Słońca Flora jest najbliższą znaną „dużą” planetoidą: żadna planetoida krążąca bliżej Słońca nie ma średnicy większej niż około 25 kilometrów — czyli zaledwie dwie jedenaste średnicy samej Flory. Dopiero po odkryciu maleńkiej 149 Meduzy poznano planetoidę krążącą w bliższej średniej odległości niż Flora. Jest to siódma najjaśniejsza planetoida ze średnią magnitudo opozycyjną około +8,7; przy korzystnej opozycji w pobliżu peryhelium może osiągać jasność nawet około +7,9 (co miało miejsce m.in. w połowie listopada 2007).
Odkrycie i nazwa
Planetoida została odkryta 18 października 1847 roku przez brytyjskiego astronoma Johna Russella Hinda. Otrzymała numer 8 i imię Flora — nawiązujące do łacińskiej nazwy bogini kwiatów. Ze względu na swoje rozmiary i jasność Flora stała się także nazwą dla rodziny planetoid (rodziny Flory), grupy obiektów o podobnych elementach orbitalnych i składzie powierzchniowym.
Orbita i położenie
Flora krąży w wewnętrznej części pasa głównego planetoid. Jej orbita charakteryzuje się relatywnie małą inklinacją i umiarkowaną ekscentrycznością, co sprawia, że od czasu do czasu znajduje się stosunkowo blisko Ziemi w czasie opozycji. Dzięki temu bywa jednym z jaśniejszych obiektów pasa głównego widocznych nawet w lornetce lub małym teleskopie podczas korzystnych opozycji.
Właściwości fizyczne
Rozmiar i kształt: Flora ma średnicę rzędu ~140 kilometrów (wartość przybliżona); jest więc jedną z większych planetoid w wewnętrznym pasie. Jej kształt nie jest idealnie kulisty — obserwacje fotometryczne i modelowanie krzywych blasku wskazują na lekko wydłużoną formę.
Skład i typ widmowy: Jest klasyfikowana jako planetoida typu S — dominują minerały krzemianowe i żelazo-nikiel. Takie obiekty mają stosunkowo wysokie albedo w porównaniu z ciemniejszymi planetoidami węglowymi.
Albedo i jasność absolutna: Flora ma stosunkowo wysokie współczynniki odbicia powierzchni (albedo), co przyczynia się do jej zauważalnej jasności. Dzięki temu jej średnie i maksymalne magnitudy obserwacyjne są relatywnie niskie (czyli jasne) wśród planetoid pasa głównego.
Okres obrotu: Obserwacje fotometryczne wskazują na okres rotacji rzędu kilkunastu godzin (wartości przybliżone zależne od modelu i pomiarów).
Znaczenie dla badań i obserwacji
Flora jest ważnym obiektem badawczym, ponieważ jako duża, jasna planetoida typu S pozwala szczegółowo badać właściwości powierzchni i procesy ewolucyjne w wewnętrznym pasie głównym. Jako protoptyp rodziny Flory pomaga też zrozumieć pochodzenie i ewolucję fragmentów skalistych ciał, które mogły powstać w wyniku kolizji większych protoplanet.
Podsumowując, 8 Flora to jedna z największych i najjaśniejszych planetoid w wewnętrznym pasie głównym — obiekt o znaczącej roli zarówno dla obserwatorów-amatorów (ze względu na jasność przy opozycji), jak i dla badaczy planetologii.