Sezon huraganów na Atlantyku w 1933 roku rozpoczął się latem 1933 roku i zakończył się pod koniec jesieni 1933 roku. Rok 1933 był drugim najbardziej aktywnym sezonem huraganów atlantyckich w historii. Liczba sztormów w tym sezonie była równa liczbie sztormów w 1995 roku. Tylko rok 2005 miał większą liczbę sztormów. Przed 1950 r. sztormy nie otrzymały nazwy — zamiast nazw nadawano im numery, co utrudnia śledzenie i porównania z późniejszymi okresami. Należy również pamiętać, że mogło być więcej niż tylko 21 sztormów ze względu na ograniczenia ówczesnej obserwacji.
Przegląd sezonu
Tradycyjny okres aktywności tropikalnej na Atlantyku obejmuje miesiące od 1 czerwca do 30 listopada; sezon 1933 rozciągał się więc od wczesnego lata do późnej jesieni. Większość układów tworzyła się na tropikalnym Atlantyku i w rejonie Karaibów, a następnie kierowała się ku wybrzeżom Ameryki Północnej i Wyspom Karaibskim. Ze względu na bardzo dużą liczbę systemów sezon ten charakteryzował się długim okresem niemal nieprzerwanej aktywności.
Rekordy i statystyki
Sezon 1933 jest pamiętany jako wyjątkowo aktywny:
- oficjalne zestawienia wskazują na bardzo dużą liczbę sztormów tropikalnych — porównywalną z rekordowym późniejszym sezonem 1995;
- tylko sezon 2005 miał większą liczbę zarejestrowanych sztormów w historycznych zestawieniach;
- wysoka aktywność obejmowała także znaczną liczbę huraganów i silnych (kategorii wyższych) burz, co przekładało się na podwyższony łączny wkład energetyczny (ACE) sezonu.
Współczesne bazy danych i projekty reanaliz (np. aktualizacje HURDAT) starają się zrewidować liczbę i intensywność układów z epoki przed-satelitarnej, dlatego liczby mogą być korygowane w miarę pojawiania się nowych badań.
Nazewnictwo i ograniczenia obserwacyjne
Przed wprowadzeniem stałego systemu nazewnictwa huraganów w połowie XX wieku sztormom nadawano numery lub opisywano je na podstawie dat i miejsc wystąpienia. Brak satelitów, rzadkie raporty z jednostek morskich oraz słabsza sieć stacji meteorologicznych oznaczały, że wiele krótkotrwałych lub słabych układów mogło pozostać niezauważonych. Z tego powodu liczba oficjalnie zarejestrowanych sztormów w 1933 roku może być niedoszacowana.
Wpływ i dziedzictwo
Sezon 1933 pozostawił trwały ślad w meteorologii tropikalnej jako przykład ekstremalnie aktywnego roku huraganowego. Skutki poszczególnych cyklonów obejmowały straty materialne i ofiary, zwłaszcza na wybrzeżach i w rejonach przybrzeżnych Karaibów oraz wschodniego wybrzeża USA. W dłuższej perspektywie sezon ten przyczynił się do rozwoju technik obserwacyjnych, lepszej dokumentacji i późniejszych programów reanaliz, które pozwalają dokładniej oceniać historyczną aktywność tropikalną.
W skrócie — sezon huraganowy 1933 to jeden z najbardziej intensywnych sezonów w historii Atlantyku, oficjalnie oceniany na bardzo wysoką liczbę sztormów (porównywalną z 1995 r.), z możliwym dodatkowymi, niewykrytymi systemami ze względu na ówczesne ograniczenia obserwacyjne.